Staatsrecht Senator Stemwijzer: SP

door Redactie op 28/02/2011

in Haagse vierkante kilometer

Post image for Staatsrecht Senator Stemwijzer: SP

De (concept)kandidatenlijst van de SP ademt staatsrechtelijke armoede uit. Daarom is de keuze simpel: Tiny Kox. Beschikt over een kandidaats rechten zonder enige staatsrechtelijke voorkeur. Evenmin heeft hij als hobby het controleren van het notenapparaat van Van der Pot. Toch zetten wij hier de SP’er op het staatsrechtelijke schild. Vanwege zijn staat van dienst maar vooral vanwege zijn vermogen om – meer dan anderen – morele politieke verontwaardiging te doseren en aan te vullen met realisme, relativering en regels van procedure. Meer nog dan van het Reglement van Orde moet het staatsrecht het hebben van politici die de procedure los kunnen zien van de inhoud, die aan echte ‘staatsrechtelijke politiek’ kunnen doen. Als hij zijn periode in de Senaat beëindigt, moeten we dan ook maar eens serieus gaan kijken naar zijn sollicitatie naar een baan bij de Raad van State.

Kox is de eigenaar van de (openstaande) toezegging dat het kabinet afstand neemt van Wilders als het kabinet het ergens niet mee eens is en Kox was de leider in het staatsrechtelijke eindspel tijdens de Opstand tegen de BTW-verhoging voor linkse hobby’s. Hij was het die een derde termijn met de minister-president (Rutte was al op zijn vakantieadres) aanvroeg, maar die ook weer cancelde toen er beweging kwam bij Wilders & Weekers. Daardoor weten we niet aan welke Kamer Rutte nu voorrang wil geven. In die zin is het nog te vroeg voor de grote broek die Kox later aantrok. Desondanks lijkt Kox ons als geen ander de aangewezen figuur om het staatsrechtelijke hoofd koel te houden als er straks nieuwe verhoudingen moeten worden geschapen.

Kox heeft echter één probleem (afgezien van zijn eerder geconstateerde internationaal lastige naam): hij is nogal ongeloofwaardig in zijn pleidooi tegen de Eerste Kamer als ‘stempelmachine’. Als er namelijk een constitutioneel principe is dat ze vooral bij de SP niet begrijpen, dan is dat wel het beginsel van het vrije mandaat. Zo ook Kox. Statenleden van de SP beschouwt hij als de ultieme stempelaars. Zijn reactie in de kwestie Yildirim – de met voorkeurstemmen gekozen SP-senator, die weigerde zijn zetel op geven en thans als eenmansfractie doorgaans schittert door intellectuele afwezigheid – was ongemeen fel in de richting van SP’ers die een eigen keuze gemaakt hadden. En als de minister van Binnenlandse Zaken daar dan haar wenkbrauwen over optrekt, dan heeft zij meteen een interpellatie van een verontwaardigde Kox te pakken.

Statenleden van de SP met een hart voor staatsrecht hebben het nu makkelijk: ze moeten op nummer 1 stemmen, en ze doen er in dit geval ook goed aan.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: