Stevens’ Seat

door GB op 12/05/2010

in Buitenland

De keuze van Obama voor het Supreme Court is bekend: zijn Solicitor-General Elena Kagan. Het vervullen van Souters Seat is destijds nogal uitgebreid gevolgd op dit blog. Dat hoeven we niet te herhalen, omdat een aantal zaken hetzelfde zal zijn. Uiteraard zijn de tegenstellingen in Washington verscherpt, maar ook tijdens de hearings van Sotomayor speelden de republikeinen al een bad cop/worse cop-strategie en hielden de democraten mierzoete verhalen over de verdiensten van de kandidate. Net als toen is dat onmiskenbaar politiek, omdat kandidaten voor het Supreme Court in de regel geen kleine jongens of meisjes zijn. Ook Kagan is dat, als J.D. magna cum laude en voormalig decaan van Harvard Law School, zeker niet.

Er blijft echter nog voldoende nieuws over om op dit blog over te schrijven. Opvallend aan de de huidige nominatie is dat de 50 jarige Kagan de 90 jarige Stevens moet gaan vervangen. Met een beetje geluk benoemt Obama dus voor 40 jaar een geestverwant op één van de meest invloedrijke posten in de VS waar ze ‘during good behaviour’ ook nooit meer vanaf gehaald kan worden. Dat is een opvallend (en relatief nieuw) verschijnsel in een systeem dat Obama zelf al na twee jaar – wellicht – een vijandig Congress in de maag splitst. Bovendien verkleint het de kans dat opvolgers van Obama invloed kunnen uitoefenen op de koers van Supreme Court. Een van de oorzaken van het ongewoon hoogoplopende conflict tussen Roosevelt en de four horsemen in het Supreme Court over de New Deal was dat Roosevelt al een hele termijn geen nieuwe rechters had kunnen benoemen. Dat was zeldzaam.

Als hier de groeiende gewoonte bijkomt om af te treden tijdens het presidentschap van een geestverwant, dan leidt dat tot een fixatie van de verhoudingen in het hof. Zeker als de antecedenten van een kandidaat steeds intensiever worden doorgelicht zodat het aantal ‘overlopers’ kleiner wordt. (Ook nu al is er kritiek op Kagan als een closet-conservative.)  Alleen ziekte kan voor verrassingen zorgen, en dan nog moet er maar gehoopt worden dat de betrokken zieke niet nog een paar jaar doorstrompelt in afwachting van de juiste kleur in het Witte Huis.

Vandaar dat er dan ook voorgesteld wordt om met gefixeerde termen te werken. Zit wel iets in.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: