Stuivertje wisselen

door SvdL op 20/07/2011

in Haagse vierkante kilometer

Drie jaar geleden moest de Nederlandse overheid bijspringen om banken te redden. En als het aan minister van Financiën Jan Kees de Jager ligt, zijn de rollen nu omgedraaid. Banken moeten meebetalen om Griekenland, Italië, Portugal en waarschijnlijk ook Ierland overeind te houden. Nederland maakte in 2009 school met de staatsinterventies bij onder andere ABN Amro. En nu lopen we op de troepen vooruit met onze eis van ‘particuliere participatie’.

In de bestuurskamers aan de Amsterdamse Zuidas slijpen CEO’s hun messen: deze hulpvraag van De Jager is een opening kunnen in het voortslepende debat over de staatsbemoeienis met hun onderneming. De banken kunnen wel wat politieke steun gebruiken in hun strijd om de publieke opinie. De belastingbetaler is beledigd over de hoge bonussen die nog altijd worden uitgekeerd. Dat beeld, van zichzelf aan belastinggeld verrijkende bankiers, moet de wereld uit. Ferme uitspraken van ministers kunnen daarbij helpen. Een gunstiger bonusbeleid, geruild tegen gunstige leningen aan de Europese landen die nu zo in de problemen zijn geraakt, zou een ideale uitkomst zijn.

De banken kunnen hun poot ook stijf houden, want zo voor de hand liggend is de particuliere participatie in het Griekse drama niet. De reconstructie van hun schulden kost hen veel geld. Ze moeten de slechte leningen opnieuw waarderen en naar beneden bijstellen. Ze krijgen minder rente over een langere looptijd. En als de Griekse schuld zo (op papier) is verlaagd, wachten Italië, Portugal en Ierland. De angst en risico’s dat ze met nieuwe toxic assets achterblijven (na de onverkoopbare, gebundelde hypotheken drie jaar geleden), is groot. En als banken bang zijn voor risico’s, moet iemand zijn beurs trekken.

Dat kan in cash, dat kan door het herstel van de bancaire autonomie of een combinatie van beide. De crisis in de eurozone legt de financiers aan de Zuidas dus geen windeieren. Deze ‘hulpvraag’ is wisselgeld, in de schoot geworpen door een minister van Financiën die probeert te redden wat er te redden valt en daarbij terug moet naar de situatie vlak voor de crash van 2009. Toen banken nog konden bankieren en de publieke opinie een prachtig gegeven was, maar niet doordrong tot de bestuurskamers. Kortom: toen de overheid geen reddingsboei was, maar nog gewoon een klant. Stuivertje wisselen dus: van patiënt aan het infuus tot dokter van de zieke patiënt. Het kan verkeren.

Sebastiaan van der Lubben

{ 5 reacties… read them below or add one }

1 Rob Kroon 20/07/2011 om 12:01

Het volgende citaat pakte mijn aandacht. “De banken kunnen hun poot ook stijf houden, want zo voor de hand liggend is de particuliere participatie in het Griekse drama niet.”

Dat is maar de vraag. Uit het bovenstaande krijg je het gevoel dat de banken bij springen in een andermans probleem. M.i. lijkt eerder het omgekeerde aan de hand. De belastingbetaler steunt Griekenland, Italië (gezien wat ING hier uit heeft staan!) ed vanwege de uitstaande schulden van pensioenverzekeraars en banken.

Even voor de goede orde. De lidstaten worden gegijzeld door de banken. Eerst zorgen deze lidstaten ervoor dat het financieel systeem niet in elkaar valt door het wangedrag van de banken, die de woorden ‘maatschappelijke verantwoordelijkheid’ niet meer kennen. Winstdrang is het gegeven. Iedere bank waar nu gedacht wordt op de oude voet -met te gekke bonussen en andere perverse prikkels- verder te kunnen omdat het zijn (directe) schulden aan de staat heeft afbetaald is volledig de weg kwijt. Immers het gaat niet om de directe steunbetalingen, maar om een ontwricht systeem. Voor deze ontwrichting is primair (subsidiair en meer subsidiair) de bankenwereld verantwoordelijk. Kortom redenen genoeg om banken op hun maatschappelijke verantwoordelijkheid te wijzen!

Groet,

Rob

2 Remy 20/07/2011 om 14:01

@Rob Dus de oorzaak dat de Grieken en de Griekse overheid (en Italie, Ierland, Protugal, etc) jarenlang structureel te veel geld uitgeven en te weinig verdienen, ligt aan de verzamelde Europese banken?

Dat lijkt me geen correcte voorstelling van zaken. Dat de banken er voordeel uit trekken en hebben getrokken kan niemand ontkennen maar ook wij en de Grieken hebben er voordeel van (gehad). Nu wordt echter de rekening gepresenteerd voor het op de pof leven. Die rekening zal betaald moeten worden door degenen die op de pof hebben geleefd; niet door de bank die dat heeft toegelaten. Dat is zuur voor degenen die die rekening niet kunnen betalen maar dat verandert de zaak niet.

3 Martin Holterman 20/07/2011 om 15:37

De banken hebben het risico van deze landen te laag ingeschat, en daarom te weinig rente gevraagd. In een normale markt moeten ze daar zelf de consequenties van dragen. De enige reden waarom dat nu niet gebeurt is omdat men bang is dat dan weer een hele serie banken (bijna) omvalt.

4 WJLH 21/07/2011 om 08:30

Griekenland kan nog steeds geld lenen op de internationale kapitaalmarkt, tegen zo’n 14 procent weliswaar, maar het kan. DIt betekent dat de verstrekkers van dit geld er van uitgaan dat zij hun geld terugzien. Over het algemeen zijn dit private financiers: banken, pensioenfondsen, sovereign wealth funds (oke, niet helemaal privaat). Waarom rekenen zij er op dat zij hun leningen met rente zullen terugkrijgen? 1) omdat zij zich hiervoor verzekerd hebben, de beruchte credit default swaps. 2) omdat de Europese overheden zich gedwongen voelen garant te staan. Voor de geldverstrekkers valt dus grote winst te behalen, tegen een laag risico. (De lage ratings van de PIGS is vervelend want drijft de premiekosten van de cds op, maar is overzienbaar.)

5 PB 21/07/2011 om 09:29

De banken, in het bijzonder ons ECB, is bijzonder slecht bezig geweest, maar wij vonden het allemaal erg fijn dat ze zo met geld hebben gestrooid. Nu plukken we met zijn allen de vruchten ervan.

Ben al benieuwd wat de Fransen en Duitsers, samen met de ECB (Trichet), voor ons beslist hebben. We krijgen het komend weekend per dictaat te horen. Uiteraard zullen we het als trouwe vazallen uitvoeren. Europese eenheid wordt immers bewaard door ons te onderwerpen aan de hoogste Souverein, de Duits-Franse As.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: