Terminator 4: het Californische referendum

door SV op 16/02/2010

in Buitenland

Vorig jaar betaalde de staat California haar crediteuren met schuldpapieren; vorige week werd bekend dat crediteuren dit jaar hetzelfde kunnen verwachten. Gouverneur Schwarzenegger geeft de schuld aan burgeriniatieven, die Californië zouden kidnappen. “Burgerwetten” verbieden de gouverneur bijvoorbeeld de onroerend-goed belastingen te verhogen en verbieden tegelijkertijd te bezuinigen op uitgaven voor bepaalde vormen van onderwijs, armenzorg en andere voorzieningen. In Zwitserland – de traditionele directe democratie – tikt de economie ondertussen als een goed horloge. Waarom hebben de Californische stemmers de budgettaire flexibiliteit overmatig beperkt, en de Zwitsers niet?

We kunnen er van uit gaan dat burgers over het algemeen het beste voorhebben met hun land. Weinigen zullen maatregelen willen die het land op korte of lange termijn kwetsbaar maken. Ook willen burgers graag maatregelen die hen of hun naasten helpen. De lange-termijn negatieve effecten van maatregelen zijn echter vaak minder duidelijk, of minder zeker, dan de voordelen die een maatregel het individu zal opleveren. Wanneeer een groep burgers een initiatief start en dit in een referendum weet voor te leggen, zullen de bevoordeelden hun voordeel duidelijk zien en het initiatief ondersteunen. Omdat schade voor het algemeen belang onduidelijker of meer onzeker is, zullen tegenstanders zich in minder grote getale uitlaten.  Tenzij de schade overduidelijk is, zal een initiatief dat voordelen biedt aan een voldoende grote groep mensen in een referendum snel worden aangenomen.

De Californische wetgeving houdt met dit mechanisme geen rekening. Zodra 5% (voor een normale wetswijziging) of 8% (voor een grondwetswijziging) van het electoraat een handtekening heeft gezet onder een burgerinitiatief, wordt het initiatief op korte termijn aan de bevolking voorgelegd. Omdat Californië de thuisbasis is van een grote handtekeningverzamelindustrie, is het aantal handtekeningen ook voor meer corporate initiatieven zelden een probleem. De tekst van het initiatief wordt niet gecontroleerd of gewijzigd. Als meer dan de helft van de uitgebrachte stemmen “voor” is, wordt het initiatief aangenomen. Een quorum is er niet. De Californische wetgeving, hoewel gemodelleerd naar aanleiding van een bezoek aan Zwitserland, volgt niet het Zwitserse model.

Als voldoende Zwitsers hun handtekening onder een initiatief hebben gezet, verstrijkt twee á drie jaar voordat het iniatief aan de burger wordt voorgelegd. Op het referendumformulier verschijnt niet slechts de tekst van het initiatief, maar ook de opvattingen erover van de regering en van het parlement. Het parlement heeft hiernaast ook de mogelijkheid om voor het initiatief een alternatief voor te stellen. Burgers brengen vervolgens twee stemmen uit: één over de vraag of zij voor of tegen een initiatief zijn, een tweede of zij kiezen voor het burgerinitiatief of voor het parlementaire alternatief. Het overgrote deel van de burgerinitiatieve gaat niet als winnaar over de eindstreep van deze procedure. Het parlementaire alternatief wint iets vaker. Nog vaker leidt het initiatief tot niets.

Dat de zon het enige is dat nog blinkt in The Golden State heeft één groep ertoe geleid een initiatief te starten om het aantal initiatieven in te dammen.  Vooralsnog weet deze groep te weinig geld in te zamelen voor een succesvolle campagne. Bovendien weigert de handtekeningverzamelindustrie mee te werken aan het verzamelen van voldoende handtekeningen om het initiatief op de agenda te zetten. De keuze tussen Griekse en Californische staatsobligaties zal voorlopig een lastige blijven.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: