The big Mo’ voor Romney?

door FTG op 20/01/2012

in Buitenland

Post image for The big Mo’ voor Romney?

In de strijd om de republikeinse nominatie heeft Mitt Romney een voorverkiezing gewonnen:  de primary in New Hampshire en in een voorverkiezing (bijna) gelijk gespeeld: de caucus in Iowa. Veel mensen denken dat als hij de voorverkiezing in South Carolina van 21 januari wint, de race om de republikeinse nominatie daarmee gelopen is. Dat zou heel goed kunnen. Het zou echter ook kunnen van niet. Dat Romney, als hij ook South Carolina wint, zulke goede kansen worden toegedicht, hangt samen met een verschijnsel dat bekend staat als momentum. David Plouffe, de campagnedirecteur van Obama in 2008, noemde dat “the big Mo”. Momentum verwijst naar het effect dat als je eenmaal aan het winnen bent, je dan blijft winnen.

Nu is het natuurlijk niet altijd waar dat een winnende kandidaat ook blijft winnen, of dat een verliezende kandidaat blijft verliezen. Bij de voorverkiezingen in 2008, verloor McCain, de uiteindelijke kandidaat, de eerste twee voorverkiezingen: de caucus van Iowa (gewonnen door Huckabee) en de caucus van Wyoming (gewonnen door Romney).  Pas de derde voorverkiezing, die van New Hampshire, werd door McCain gewonnen.

Het wel of niet hebben van vroege overwinningen zegt dus niet alles, maar kan toch wel degelijk invloed hebben. Het is namelijk zeer aannemelijk dat Obama nooit de democratische kandidaat geworden zou zijn als hij in 2008 niet de eerste democratische voorverkiezing, die in Iowa, gewonnen zou hebben. Die overwinning in Iowa verschafte Obama dus in reële zin momentum. Dat hangt echter samen met factoren die voor Romney in veel mindere mate opgaan.

Obama was in 2008 aan het begin van de strijd om de nominatie nog een relatieve outsider. Hij werd op dat moment weliswaar gezien als iemand die wellicht een belangrijke toekomstige presidentskandidaat kon zijn, maar nog niet als een serieuze kandidaat voor 2008. Hij was toen nog maar net op het nationale podium verschenen en bovendien was Hillary Clinton toen de gedoodverfde winnaar. Obama werd dus op dat moment door geldschieters en stemmers niet gezien als de toekomstige winnaar van de verkiezingen van 2008.

Door de winst in Iowa werd Obama echter plotseling wel een serieuze kandidaat. Blijkbaar was hij toch in staat om voldoende stemmen te trekken en blijkbaar was hij toch in staat om Clinton te verslaan. Dit veroorzaakte voor Obama momentum: hij steeg in de peilingen en het vertrouwen bij geldschieters steeg mee; daarmee steeg vervolgens het bedrag in de campagnekas en daarmee steeg tenslotte ook de kans om te winnen. (De tweede  voorverkiezing, die in New Hampshire, verloor hij overigens van Hillary Clinton). Deze omstandigheden zijn bij Romney echter grotendeels afwezig. Hij is geen nieuwe kandidaat, maar was van te voren al een van de kanshebbers. Geldschieters namen hem al serieus. Dus het effect van momentum, zoals dat bij Obama speelde zal beperkt blijven.

Op dit moment leidt Romney in de peilingen in South Carolina (10%) en Florida (24%). Hij staat er dus goed voor. Er kan echter nog van alles gebeuren. In het debat van afgelopen maandag scoorde Gingrich een stuk beter dan Romney. Dat heeft in sommige polls zijn effect. Bovendien kan het beeld totaal veranderen als bepaalde kandidaten de race verlaten. Romney is meer de kandidaat van de economie. Zijn rivalen, zoals Gingrich, Santorum of Perry, zijn meer de sociaal conservatieve kandidaten, die een grote nadruk leggen op normen een waarden. Romney’s concurrenten vissen dus allemaal in de zelfde vijver van conservatieve kiezers. Dat heeft als gevolg dat als Santorum of iemand anders zich terug trekt, de meeste van hun aanhangers hun stem aan Gingrich zullen geven. Gingrich is dan opeens een serieuze tegenstander van Romney. De conventie is dan nog ver.

Foto:  Gage Skidmore

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: