The Federalist Papers no. 16: The Insufficiency of the Present Confederation to Preserve the Union (Continued)

door JMB op 06/12/2009

in Varia

Waar in de papers 1-14 de voordelen van de Unie bejubeld worden, werken de auteurs in reeks 15-22 uit waarom de Articles of Confederation niet afdoende zijn om de Unie in stand te houden. In paper 16 valt Hamilton dan ook maar gelijk met de deur in huis: de huidige structuur van de Unie is volgens hem een garantie voor anarchie en mogelijk zelfs burgeroorlog.

Hoe dat zo? Hamilton snijdt in deze paper één van de problemen aan waarmee de federale regering te kampen had, namelijk de implementatie van wet- en regelgeving in de staten verenigd in de confederatie, en schetst daarbij enkele alternatieve scenario’s en de effecten daarvan op de houdbaarheid van de Unie.

Wanneer een staat in het gareel moet worden gedwongen, vormt het gebruik van geweld een van de middelen waarop de federale regering in theorie zou kunnen teruggrijpen. Het gevaar is echter dat dit uiteindelijk zal uitlopen op een gewapende strijd tussen de staten. Hamilton stelt dat het in de praktijk zelden zal voorkomen dat slechts één staat federale wetgeving weigert toe te passen. Meestal zal op de een of andere manier wel een cluster van gelijkgezinde staten ontstaan die bereid zijn hun gedeelde belangen te verdedigen tegenover het federale gezag. In het geval geen gelijkgezinde staten gevonden worden, dan zal altijd wel de hulp ingeroepen kunnen worden van een buitenlandse mogendheid die, aldus Hamilton, maar wat graag olie op het vuur zal willen gooien in een poging de Unie te verzwakken. Als eenmaal het stadium is bereikt waarin de staten onderling de wapens tegen elkaar opnemen, is er geen houden meer aan en is het einde van de Unie een feit.

Hiertegenover schetst Hamilton een meer geleidelijk maar in zijn ogen niet minder gevaarlijk proces, waarbij de Unie uiteindelijk als een nachtkaars zal uitgaan. In dit proces verkeerde de Unie volgens hem in feite al. Hij acht het onwaarschijnlijk dat staten geneigd zullen zijn de federale regering te steunen wanneer deze een oorlog zou beginnen tegen staten die stelselmatig de federale wetgeving aan hun laars lappen. Veel eerder zullen zij in dat geval concluderen dan ook niet gebonden te zijn aan de desbetreffende federale wetgeving. En zo wordt, aldus Hamilton: ‘the quilt of all … the security of all.’ In de praktijk zal dit leiden tot een situatie waarin de staten de federale wetgeving naar eigen goeddunken implementeren, al naar gelang deze in hun ogen schadelijk is of niet. Logisch gevolg is dat daarmee ook het gezag van de federale overheid zou afbrokkelen tot het punt waarop het niets meer voorstelt. Ook dit scenario heeft als afloop het einde van de Unie.

Onder de huidige omstandigheden, zo concludeert Hamilton, zou een sterk staand leger noodzakelijk zijn om de bevoegdheden van de federale regering te kunnen afdwingen en het is toch ondenkbaar dat de staten daar de voorkeur aan zouden geven. Een sterk staand leger is niet alleen onwenselijk vanwege het gevaar voor militair despotisme, het is ook praktisch onhaalbaar aangezien de middelen van de Unie tekort schieten om een leger van die omvang te onderhouden die ook de grotere staten ervan af weet te houden nationale wetten en regels te negeren.

Met welke oplossing komt Hamilton? Hamilton bepleit een stelselwijziging waarbij, zoals ook in de behandeling van paper 15 al aan de orde is gekomen, de burgers direct gebonden worden door wetten en regels van de Unie, dus zonder de tussenkomst van de staten. Daarnaast zou de Unie over de middelen moeten beschikken om de naleving van haar eigen wetten en regels af te dwingen.

‘It must, in short, possess all the means, and have aright to resort to all the methods, of executing the powers with which it is intrusted, that are possessed and exercised by the government of the particular States.’

Hiermee namen de federalisten expliciet afstand van de Articles of Confederation, omdat daarin juist was bepaald dat de federale overheid geen de burgers rechtstreeks bindende wetten en regels kon opleggen.

Het voordeel van de nieuwe constitutie was volgens Hamilton dat de federale overheid bij het maken van beleid minder rekening hoefde te houden met de verschillende agenda’s van de staten. Bovendien zouden staten niet meer zo makkelijk wetgeving terzijde kunnen schuiven onder het nieuwe systeem, zonder dat duidelijk was dat zij in strijd handelden met de constitutie. Waar het de federalisten in feite om ging, was een verschuiving van de macht van de staten naar de federale regering.

Handelden burgers dan anders staten? Was het uitgesloten dat burgers de wapens zouden opnemen tegen het federale gezag? Uiteraard niet, schrijft Hamilton, maar met deze mogelijkheid kon toch moeilijk rekening worden gehouden:

‘And as to those mortal feuds which, in certain conjunctures, spread a conflagration through a whole nation, …, they do not fall within any ordinary rules or calculation. … It is in vain to hope to guard against events too mighty for human foresight or precaution, and it would be idle to object to a government because it could not perform impoissibilities.’

Vorige post:

Volgende post: