The Federalist Papers no. 17: The Insufficiency of the Present Confederation to Preserve the Union (Continued)

door JAdB op 21/12/2009

in Varia

De voordelen van directe binding van burgers door wetten en regels van de federale overheid zijn in paper 16 aan de orde gekomen. In paper 17 gaat Hamilton in op een mogelijk gevaar van deze constructie: de federale overheid kan wel eens te machtig worden door deze directe binding en proberen bevoegdheden uit te oefenen die eigenlijk aan de staten zijn voorbehouden.

Hamilton kan zich niet voorstellen dat dit gevaar zich zal verwezenlijken. De federale overheid, althans de mensen die de macht op dat niveau uitoefenen, interesseren zich namelijk niet voor de zaken waarmee de staten zich bezighouden:

It is therefore improbable that there should exist a disposition in the federal councils to usurp the powers with which they are connected; because the attempt to exercise those powers would be as troublesome as it would be nugatory; and the possession of them, for that reason, would contribute nothing to the dignity, to the importance, or to the splendor of the national government.

For the sake of the argument wil Hamilton nog wel aannemen dat de federale overheid de wil heeft om macht te vergaren onder de bevoegdheden van de staten. Maar zelfs als die wil zou bestaan, dan nog bestaat er volgens Hamilton geen risico dat deze “encroachment” succes zal hebben. De inwoners van de verschillende staten verhinderen dit namelijk.

Mensen zullen zich namelijk niet snel verbonden voelen met de federale overheid. Mensen houden immers meer van dingen die dichtbij hen staan. Hun gezin boven de rest van de familie, hun buren boven inwoners van andere wijken, hun stads- of dorpsgenoten boven inwoners van andere steden, de staat boven de federale regering.

De verbondendheid die mensen met ‘hun’ staat zullen voelen, wordt versterkt door de bevoegdheden van deze staat. Hamilton wijst op handhaving van de openbare orde. De federale regering houdt zich daarentegen bezig met zaken die verder van de mensen af staan, zodat het volk zich daarmee minder verbonden zal voelen.

Deze loyaliteit aan de staat zal eraan in de weg staan dat het volk zich zomaar laat besturen door de federale overheid. Hierdoor zijn de staten een belangrijke tegenhanger, ja zelfs een tegenstrever van de federale regering. Hamilton merkt dan ook op dat het veel waarschijnlijker is dat staten bevoegdheden van de federale overheid proberen af te pakken. Voor bewijs van deze stelling verwijst hij naar feodale vormen van besturen. De soeverein, de koning, maakte gebruik van vazallen om zijn verschillende territoria te besturen. Deze vazallen voerden echter constant oppositie tegen de soeverein, omdat zij over de hun toegewezen gebieden als een koning konden beschikken en de steun van het volk konden afdwingen.

Hamilton stelt in zijn conclusie dat het gevaar dat de federale overheid op de macht van de staten zal kunnen inbreken, niet groot is. We moeten juist waken voor het gevaar dat de staten de macht van de federale overheid zullen usurperen. Daarmee zijn we weer in de aloude sfeer van de checks and balances terechtgekomen. Op welke wijze de voorgestelde grondwet de balans tussen de macht van de staat en die van de federale overheid probeert te waarborgen, gaat het paper echter niet in. Eerst zal Publius zijn lezers proberen te overtuigen van het feit dat het hier om een reëel gevaar gaat, door middel van voorbeelden uit de geschiedenis. We beginnen bij de Grieken en gaan via de Zwitsers naar zelfs de Nederlanden. Aan de hand van deze voorbeelden zal daarnaast worden aangegeven op welke defecten in de inrichting van de staat men bedacht moet zijn. De vraag hoe deze defecten geadresseerd moeten worden, met andere woorden de vraag van de verdeling van bevoegdheden, zal pas aan de orde komen vanaf paper 23. Even geduld dus nog.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: