The Federalist Papers: no. 5

door FTG op 22/06/2009

in Varia

Federalist paper nummer 5 gaat over de voordelen die verbonden zijn aan het hebben van “verenigde staten” die samen één land vormen, in vergelijking met een lossere organisatie van staten. John Jay, de schrijver van nummer 5, bespreekt vooral het argument dat het een minder grote kans geeft op (een onderlinge) oorlog. Als de staten losser georganiseerd zijn, dan worden het concurrenten en zouden de belangenconflicten die dat met zich mee brengt, makkelijker tot oorlog kunnen leiden. Als ze daarentegen één natie vormen, dan zijn ze verbonden door gemeenschappelijke belangen.

Amerika is een “verenigde staten” geworden, maar dat voorkwam echter niet een oorlog tussen de staten onderling: ongeveer zeventig jaar na de vorming van de verenigde staten werd een beruchte burgeroorlog uitgevochten. Het was dan ook wat naïef van Jay om te denken dat binnen één natie alle belangen ook noodzakelijkerwijs gemeenschappelijke belangen zijn, of dezelfde belangen. Maar los van die ene oorlog heeft het systeem wel redelijk goed gewerkt. Dat is waarschijnlijk ook te verklaren uit het gegeven dat de meeste conflicten die zich voordoen in Amerika op een min of meer democratische manier worden opgelost. Als aan die voorwaarde wordt voldaan, zijn mensen misschien minder snel geneigd naar geweld te grijpen.

Vergelijk het met Europa. Europa vormt niet één staat, maar tussen de leden van de EU (of EGKS, zoals ze begonnen zijn) zijn onderling nooit oorlogen gevoerd. Wel zijn er natuurlijk oorlogen gevoerd tussen leden van de EU op momenten dat de EU nog niet bestond. Komt het afwezig zijn van oorlog door de gemeenschappelijke belangen die de EU staten binden? Die zijn er natuurlijk en wegen zwaar, maar er zijn ook vele tegenstrijdige belangen.

Komt het door het democratisch oplossen van de problemen die voortvloeien uit de tegenstrijdige belangen? Binnen Europa zelf kan men toch nauwelijks van spreken van democratische processen (binnen de lidstaten zelf natuurlijk wel).
Misschien heeft het ook te maken met iets anders. Vaak valt te horen dat democratieën geen oorlog voeren met elkaar. Aangezien alle leden van de EU democratieën zijn, valt daaruit wellicht te verklaren dat er geen oorlogen zijn geweest en komt het niet zozeer door het bestaan van de EU zelf. Het zal wel een combinatie van factoren zijn.

Waarom voeren democratieën eigenlijk geen oorlog met elkaar? Bovendien, vraag ik mij plotseling af, is het eigenlijk wel waar dat democratieën geen oorlog voeren met elkaar? Het hangt er vermoedelijk vanaf hoe je democratie definieert. In de Romeinse Republiek werden de wetten tot stand gebracht door volksvergaderingen en werden de belangrijkste magistraten ook door de volksvergaderingen gekozen (hoe democratisch die vergaderingen waren ingericht is weer een andere vraag). Carthago kende een systeem dat hier sterk op leek. Toch werden er tussen Carthago en Rome drie legendarische oorlogen gevochten.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: