The Federalist Papers: nr. 6. Concerning Dangers from Dissensions Between the States

door FTG op 13/07/2009

in Varia

In federalist paper no. 5 werd besproken dat één van de voordelen van het vormen van een verenigde staten is, dat de staten onderling minder geneigd zullen zijn om oorlog tegen elkaar te voeren. In no. 6 werkt Hamilton dat onderwerp verder uit, door de vele verschillende oorzaken te bespreken die tot oorlog kunnen leiden. Hamiltons standpunt is dat oorzaken voor een oorlog dermate divers kunnen zijn, dat een eventuele oorlog tussen staten niet te voorspellen is. Het is daarom veiliger een verenigde staten te vormen.

Zo kunnen oorlogen bijvoorbeeld gevoerd worden om puur persoonlijke motieven van de machthebbers, zonder dat er een algemeen belang voor de oorlog aan te wijzen valt. Hij noemt als voorbeeld Perikles, de Atheense staatsman. Hij zou de oorlog tegen Samos begonnen zijn, om Aspasia te behagen, een courtisane en de minnares van Perikles. Volgens Plutarchus, omdat Aspasia een persoonlijke vete had met de inwoners van Samos. Dat soort persoonlijke motieven speelden inderdaad af en toe een rol. Een legendarische parallel is de oorzaak van de Trojaanse oorlog. Paris schaakte de vrouw van een Griekse koning en vluchtte met haar naar Troje. De vrouw was Helena, bezitster van “the face that launched a thousand ships”. De Grieken belegerden vervolgens Troje. Dit leverde niet alleen een hoop doden op, maar ook nog eens hele mooie literatuur. Men kan echter betwijfelen of de belegering in het algemeen belang was.

Zou dat nu ook nog kunnen gebeuren? Bijvoorbeeld Balkenende die na een feestje op een Europese top, één van de achttienjarige vriendinnetjes van Berlusconi schaakt en op een marinefregat naar Nederland laat verschepen, waarop Berlusconi Nederland de oorlog verklaart?

Ik zou daar overigens niet mee zitten; die Italianen kunnen we makkelijk hebben. De laatste invasieoorlog die de Italianen voerden was in 1935, toen ze Ethiopië binnen vielen. Destijds deden de Italianen er meer dan een half jaar over om Ethiopië te veroveren, alhoewel de Italianen beschikten over tanks en een luchtmacht en de Ethiopiërs hoofdzakelijk bewapend waren met mango’s en bananen. Dit was trouwens de tweede Italiaanse inval in Ethiopië; ze hadden dit eind negentiende eeuw al eerder geprobeerd. Toen werden ze door de Ethiopiërs de zee ingedreven, onder een regen van een divers assortiment aan fruit.

Een andere oorzaak van oorlog die Hamilton noemt is gelegen in botsende handelsbelangen. Hij noemt het voorbeeld van de Hollandse Republiek der Verenigde Provinciën, die met Engeland vocht om de hegemonie der zeeën en de geduchtste tegenstander was van Lodewijk XIV. Althans, volgens Hamilton, totdat de republiek ten onderging aan de loden last van schulden en belastingen. Op dat punt zijn we nu weer beland, lijkt het wel.

Handelsoorlogen worden nog steeds gevoerd, natuurlijk, alleen zijn de wapens nu meestal anders: importtarieven en importquota. Op dat punt valt er dus wel enige vooruitgang te rapporteren. Overigens voert ook het westen nog wel oorlogen om economische belangen veilig te stellen: de laatste oorlog tegen Irak lijkt daar een voorbeeld van te zijn.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: