Tourblog IV: Met Philippe Gilbert en Jurgen van den Broeck als Mark Rutte en Rita Verdonk

door WvdW op 05/07/2011

in Varia

Post image for Tourblog IV: Met Philippe Gilbert en Jurgen van den Broeck als Mark Rutte en Rita Verdonk

Natuurlijk is het leuk om Alberto Contador te zien juichen om hem zich een halve seconde later te zien realiseren dat toch niet hij, maar Cadel Evans de etappe had gewonnen. Maar goed, dat kan de besten overkomen.

Het interessantste moment van de etappe was echter op een paar honderd meter van de finish. Na het beulswerk dat de ploeggenoten van Omega Pharma Lotto de hele dag hadden verricht, was het aan de kopmannen van deze equipe om de klus te klaren.

Kopmannen inderdaad: meervoud. Omega Pharma Lotto is namelijk aan de start gekomen met Philippe Gilbert voor de heuvelachtige etappes en met Jurgen van den Broeck voor het hooggebergte en het algemeen klassement. Voor een ploeg als Omega Pharma Lotto zou dit eigenlijk een kwestie van grote weelde moeten zijn. Omdat Gilbert al weken vrijwel ongeslagen is en in de eerste etappe liet zien dat hij bijna niet te kloppen is als de eindstreep op de top van een venijnig heuveltje ligt, liet hij zijn ploeg de hele dag aan het peloton sleuren. De kopgroep was daardoor om dezelfde reden als gisteren bij voorbaat kansloos, hoezeer de licht chauvinistisch ingestelde verslaggevers (Johnny Hoogerland zat in de kopgroep) ons ook anders wilden doen geloven.

Met wat hulp van andere ploegen in de laatste kilometers, werden de koplopers gegrepen en daarna ging het mis. Nadat het peloton de eerste kilometer van het slotklimmetje achter de kiezen had, maakte zich een nieuw kopgroepje van ongeveer tien renners los; dit keer met zowel Philippe Gilbert als Jurgen van den Broeck in de gelederen. Tsja en als je met beide kopmannen in één kopgroepje zitten, dan kunnen er twee dingen gebeuren: 1 + 1 = 3 of 1 + 1 = 0.

Te beginnen met het eerste scenario: door omstebeurt te demarreren, kun je tegenstanders dwingen zich in de achtervolging stuk te rijden. Doen zij dit en halen ze de eerste kopman bij, dan kan de tweede kopman profiteren door van de vermoeidheid bij de vluchtgenoten te profiteren en (in heus wielerjargon) weg te poefen; doen zij dit niet, dan rijdt de eerste kopman onbedreigd naar de zege.

Wil dit scenario zich fatsoenlijk ontrollen, dan is daarvoor eigenlijk maar één psychologische kwaliteit van belang: de ene kopman moet de andere kopman iets gunnen. Beide kopmannen moeten immers het risico willen lopen dat niet hij de etappe wint, maar zijn ploeggenoot. Dat blijkt toch lastig, als je al een tijdje niet meer verloren hebt. Op het moment dat Van den Broeck door trok (zie hier vanaf 1.50) kon Evans nog even zijn wiel houden, maar Evans is ook niet gek. Als hij de vlucht van Van den Broeck zou hebben gecontroleerd, zou hij in de eindsprint – die toch al krap genoeg was – niet genoeg overgehouden hebben. Dus laat hij een gaatje vallen om een ander de hete kolen uit het vuur te laten slepen. Nogmaals: he who fights and runs away, may live to fight another day.

Het moge in een dergelijk geval wel duidelijk zijn dat als er dan iemand met zijn tengels van die kolen moet afblijven, het toch zeker de ploeggenoot van de wegrijdende Van den Broeck is. In de impasse die even leek te ontstaan na het afgeven van Evans, kon Gilbert zich echter niet bedwingen, waardoor de Waal het kopgroepje weer terugbracht in het wiel van zijn Vlaamse ploeggenoot en ze na de sprint allebei met lege handen stonden.

Twee kapiteins op één schip… het kan misschien wel, maar dan moet je al familie zijn, zoals de gebroeders Schleck. Vaker is het gedoemd te mislukken en dan is de link  met de politiek weer snel gelegd. Als er een beroep is waarbij collega’s elkaar haast per definitie het daglicht in de ogen niet gunnen, dan is het wel dat van politicus. De knetterende strijd om het kopman-/vrouwschap tussen Mark Rutte en Rita Verdonk en de serieuze verkiezingsnederlaag die daarop volgde, illustreert dit redelijk. Toch is er hoop voor ofwel Gilbert ofwel Van den Broeck; met één van beide VVD-troonpretendenten is het nog best aardig afgelopen.

PS De winnaar van vandaag – Cadel Evans – kan zijn overwinning maar beter hevig koesteren. Als de wieleringewijden gelijk hebben, heeft zijn ploeg (BMC) voor volgend jaar nieuwe ploegmaat op het oog: Philippe Gilbert

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: