Tourblog VIII: Hydrochloorthiazide en grondrechten

door WvdW op 12/07/2011

in Varia

Post image for Tourblog VIII: Hydrochloorthiazide en grondrechten

Zeker na de vrijspraak van Geert Wilders kan worden volgehouden dat de Nederlandse democratieopvatting een grotendeels formele is. Op een aantal zeer uitzonderlijke partijverboden na vinden uitsluitingen van het politieke proces in Nederland niet plaats. Zelfs de Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit (de pedopartij) wordt geen strobreed in de weg gelegd; in het democratische proces zouden dergelijke opvattingen – zo is de gedachte – normaliter vanzelf worden uitgefilterd.

Wat overblijft, is de strafrechtelijke mogelijkheid van ontzetting uit het kiesrecht. Als gekeken wordt naar de misdrijven waarbij deze extreme bijkomende straf kan worden opgelegd, blijkt dat het daarbij eerst en vooral gaat om misdrijven die de politieke instituties zelf ondermijnen. Verkiezingsfraude – en (getuige de problematiek rond de Landerdse partij Zeelands Welzijn) dan alleen zware verkiezingsfraude – is daarvan een prominent voorbeeld.

In de Tour geldt min of meer hetzelfde. Je hoeft niet op je tegenstander te wachten als hij gevallen is, je mag toneelspelen en je mag de ander al het werk laten opknappen om er zelf van te profiteren; zolang je dit echter fietsend doet, zal de organisatie van de Tour de France je betrekkelijk ongemoeid laten. Alleen als de renner het koersverloop probeert te beïnvloeden door vals te spelen, wordt van hogerhand ingegrepen. Daarbij lijkt het er echter wel op dat wielrenners vaker – of misschien wel opzichtiger – valsspelen dan politici. Bidons die worden gebruikt als projectiel, kopstoten, aan de wagen van je ploegleider hangen … het komt elke Tour voor. De opperste vorm van spelbederf is dan uiteraard het gebruik van stimulerende middelen. En daarbij komen we uit bij Aleksandr Kolobnev, van de naar aanvalsraketten vernoemde Russische formatie Katjoesja.

Hydrochloorthiazide dus. Het schijnt een middel te zijn dat vooral wordt gebruikt om vocht af te drijven en daarmee het gebruik van doping kan maskeren. Ik kan me eigenlijk nauwelijks voorstellen dat een wielrenner nog vooruit komt als hij nog meer vocht zou willen verliezen dan hij op een koersdag al doet en nog minder dat hij de opgesomde bijwerkingen voor lief zou willen nemen,  maar het goedje staat op de lijst van verboden middelen en als het in je urine gevonden wordt, ben je het haasje. Kolobnev werd in afwachting van de contra-expertise uit koers gehaald en is op staande voet ontslagen door zijn werkgever.

“So much for presumed innocent until proven guilty”, zullen we maar zeggen. Er is echter wel meer staatsrechtelijks op te merken over de dopingjacht dan alleen het aanhalen van de onschuldpresumptie. Misschien is het maar goed voor de dopingcontroleurs dat art. 6 EVRM zich niet leent voor toepassing in horizontale relaties. De eis van een onafhankelijke rechter, maar ook de behandeling binnen een redelijke termijn zullen daardoor tussen wielrenner en anti-dopingorganisatie niet te gelde kunnen worden gemaakt. Over met name die redelijke termijn kunnen de winnaar van de laatste Tour de France en de nummer twee van de laatste Vuelta a España meepraten. Inmiddels ongeveer een jaar na afloop van beide wedstrijden, is er nog steeds geen duidelijkheid over het lot van Alberto Contador – die door zijn ploeg ook deze Tour weer gewoon is opgesteld – respectievelijk Ezequiel Mosquera, die in afwachting van een definitieve uitspraak door zijn werkgever al het hele seizoen niet wordt opgesteld.

Er tekent zich in deze gevallen bovendien een tamelijk groot jurisdictieprobleem af. Schorsingen kunnen worden uitgesproken door de Union Cycliste International (UCI) of door bonden van afzonderlijke landen. Zo heeft de Spaanse bond Contador reeds vrijgesproken, maar hangt er nog steeds een uitspraak van het internationale sporttribunaal CAS in de lucht. Andersom werd Alejandro Valverde door de Italiaanse wielerbond verboden in de Laars te rijden, ruim voordat deze schorsing universeel werd. (De vraag of dit betekent dat zijn schorsing in Italië ook eerder afloopt, krijg ik overigens nergens beantwoord). Omdat landsgrenzen steeds vaker door parcoursbouwers worden genegeerd, kan dit problematisch zijn. De Tour van 2009 reed slechts een paar kilometer over Italiaanse grond, waardoor Valverde de Ronde van Frankrijk aan zich voorbij moest laten gaan, hoewel hij in Frankrijk (nog) niet geschorst was.

Bovendien kiezen renners steeds vaker voor geschilbeslechting door reguliere – burgerlijke – rechtbanken. Waar deze rechtbanken zich wel gebonden achten aan bepaalde fundamentele rechten, betekent dit dat het geregeld voorkomt dat renners in het gelijk worden gesteld. Ook hier wreekt het verschil in jurisdictie zich echter, aangezien de uitspraken van rechtbanken zelden worden overgenomen door de UCI en deze dus buiten de grenzen van het land waar de procedure zich afspeelt, nauwelijks betekenis heeft.

Waar de grondrechten het meest in het gedrang komen, is de gehele keten van opsporing van dopinggebruik. Urine afstaan of bij nacht en ontij je huisdeur moeten openen voor dopingcontroleurs is tot daaraan toe, maar het moeten invullen van het zogenaamde ‘whereabouts’-systeem, waardoor de internationale wielerunie per minuut weet waar je je bevindt, lijkt mij toch een buitengewoon zware ingreep in je persoonlijke levenssfeer. Big cyclist is watching you. Uiteraard speelt ook hier de vraag of dit recht ook kan worden ingezet in alle denkbare horizontale verhoudingen, maar het lijkt mij evident dat de renners hiervan ten opzichte van hun werkgevers en hun wielerfederaties niet volledig verstoken kunnen blijven. Of zou de renners slechts hun wielerlicentie worden verleend onder de voorwaarde dat zij expliciet afstand te doen van hun meest fundamentele rechten en kan dat in dit geval eigenlijk wel?

Bij dezen een oproep aan de meer grondrechtelijk georiënteerde volgers van dit blog: voedt mij met jurisprudentie en we gaan samen de strijd aan voor een minder schone wielersport!

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: