Tourblog XV: Het einde van Thomas de Aanvallende

door WvdW op 21/07/2011

in Varia

Post image for Tourblog XV: Het einde van Thomas de Aanvallende

Met een minimale voorsprong van 15 seconden hield Thomas Voeckler vast aan zijn gele trui. Na de wilde achtervolging van Cadel Evans mag dat toch een klein wonder heten. Het waren immers niet de minsten die het tempo van de Australiër niet konden volgen. In de groep Evans/Voeckler stond de achterdeur wagenwijd open en kon reeds met potlood een streep worden getrokken door de podiumambities van de Spaanse coalitiegenoten Contador en Sanchez. Laatstgenoemden leken overigens de hele etappe in voortdurend overleg. Maar ja, een revolutie plannen is vers één; hem fatsoenlijk uitvoeren blijkt niet eenvoudig.

Niettemin: Voeckler. Al sinds hij in de noodlottige prikkeldraadetappe de gele trui veroverde, ging het gros van de wielervolgers er voetstoots van uit dat hij zijn gele garderobe in het hooggebergte aan de kapstok zou moeten hangen. Met nog een tweetal Alpenreuzen – de Galibier en de Alpe d’Huez – te gaan, lijkt een top-vijfpositie in het eindklassement hem echter niet meer te kunnen ontgaan en maakt hij zelfs nog steeds kans op een onwaarschijnlijke eindoverwinning. Vandaag toonde hij aan de Galibier aan te kunnen. Als hij de ‘Nederlandse Alp’ (hoe lang was dat ook alweer geleden?) ook goed overkomt, moeten de gebroeders Schleck en/of Cadel Evans hem in de tijdrit eerst nog maar eens uit het geel zien te rijden. Parijs is inmiddels niet meer zo ver.

Als Voeckler overigens met een topklassering het jaarlijkse gekkenhuis op de Champs Éysées (de slotetappe) overleeft, heeft hij voor de rest van zijn wielercarrière een probleem van formaat. Voeckler bouwde zijn palmares voornamelijk op met ontsnappingen in meerdaagse koersen. Ontsnappingen, bovendien, die kans van slagen hadden, omdat de favorieten in hem geen bedreiging voor het eindklassement zagen. Nu hij er overduidelijk blijk van geeft de favorieten wel degelijk de stuipen op het lijf te kunnen jagen, zal hij in de toekomst nog maar zelden de ruimte krijgen, waar hij normaliter zo op aast.

De muis die zich in de marge van de wielersport voedt met de kruimels die de groten hem laten, moet niet vreemd opkijken dat hij in het vervolg door de groten in de val zal worden genomen als hij aanspraak maakt op een groter stuk kaas. Het risico is dat hij daaruit de eerstkomende jaren niet zal kunnen ontsnappen. Dat maakt het rijken naar het hoogste schavot een riskante onderneming. Niet voor niets keerde Donald Trump snel terug van zijn plan om voor het presidentschap te gaan, toen de zittende president hem de mantel uitveegde. ‘If you want to play with the big boys, you’d better come fully prepared’. Als je al als ongevaarlijk geachte clown een aanval wil doen op de troon, kun je maar beter zorgen dat je succesvol bent.

Voor Voeckler betekent dit eigenlijk maar één ding. Hij moet deze Tour winnen. Zijn carrière is hierna toch zo goed als voorbij.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: