Tourblog XVII (slot): Prinsjesdag op de Champs Élysées

door WvdW op 25/07/2011

in Varia

Post image for Tourblog XVII (slot): Prinsjesdag op de Champs Élysées

Hij kon het toch niet laten. Hij had zich drie weken lang zitten verbijten, maar met nog twintig kilometer te gaan in de laatste etappe van de Tour, wilde Maarten Ducrot zijn luisteraars – al was het maar één keer – vertellen dat hij geen voorstander van het gebruik van moderne communicatiemiddelen (de ‘oortjes’) is. Niet alleen hecht hij aan het verbod van last voor de renners; ook het verbod van ruggespraak lijkt hij uit de mottenballen te willen halen. Voor degenen die wielrennen vooral volgen als politiek steekspel een niet al te aanlokkelijk vooruitzicht.

De tijdrit van zaterdag gooide het klassement in het slot. In een eerder blog heb ik me niet al te vleiend uitgelaten over het tijdrijden, maar het moet gezegd, deze slottijdrit was in ieder geval spannend. Als kijkspel an sich viel het overigens behoorlijk tegen. Het enige dat we daadwerkelijk te zien krijgen, zijn tussentijden en beelden van renners die hun longen uit hun lijf fietsen. De één blijkt dat te kunnen, de ander niet (of in ieder geval: minder goed). Uitgedrukt in politieke termen is een gewone etappe een debat en is een tijdrit een serie speeches. Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik vind debatten doorgaans interessanter. Of de spreker in kwestie moet uitzonderlijk begaafd zijn. In die zin gold Cadel Evans in de tijdrit misschien wel als de Barack Obama van de Tour: soepel en doeltreffend, maar het oogde wel wat ingestudeerd.

En dan is er alleen nog een etappe op de Champs Élysées. Het ongeschreven Tourrecht – of is het slechts een gewoonte? – bleef overeind en de renners maakten er vooral een ceremonieel rondje van. Op het laatst werd nog een obligaat kopgroepje op gang getrokken, maar na een paar rondjes achtervolgen vonden de sprintersploegen het genoeg en leidde de traditionele sprint tot een inmiddels traditionele winnaar: Mark Cavendish. Toen ook Evans ongeschonden over de streep kwam, bleek het net Prinsjesdag geweest te zijn: we hadden ons er allemaal op verheugd; er was veel pracht en praal; het ging uiteindelijk helemaal nergens meer over en hierna worden in de kermiskoersen de centen verdeeld.

En dat was het. Nu eerst een maandje afkicken. Au revoir!

{ 7 reacties… read them below or add one }

1 PJK 25/07/2011 om 14:04

Het was een leuke serie!

2 GB 25/07/2011 om 14:10

Absoluut. Hulde.

3 RdG 25/07/2011 om 14:55

Heb de bijdragen met veel plezier gelezen!

Nog aardig om te vermelden: in Australië gingen stemmen op een nationale feestdag aan Cadel Evans op te dragen, een zgn. “Cadeliday”. Ed Husic (“Tweede Kamerlid” in Australië), meldde via Twitter dat hij voor was, maar premier Julia Gillard was naar eigen zeggen ‘niet geplaatst om dat te doen’.

Overigens, de laatste keer dat in Australië een nationale feestdag ter ere van een sportgebeurtenis werd uitgeroepen, was toen Australia II de beroemde zeilwedstrijd ‘America’s Cup’ won in 1983. John Bertrand en zijn ploeg doorbraken toen de 132-jarige zegerij van de Amerikanen.

Misschien dat een Touroverwinning – ook al is het de eerste voor Australië – daar inderdaad bij verbleekt.

4 Hans Klok 25/07/2011 om 15:27

Complimenten! Voor politiek geinteresseerde wielerliefhebbers waren het mooie dagsluitingen. Met als hoogtepunt wat mij betreft tourblog IX over roulerende coalities.

5 MD 25/07/2011 om 15:53

Ik moet bekennen dat ik een Tourhater was, maar de Tour nu toch wel leuk begin te vinden. Mooie stukken!

6 JADB 25/07/2011 om 19:06

Geweldige serie!

7 ROVE 26/07/2011 om 08:47

Zeer creatieve serie, hulde!

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: