Tussentijdse wissel

door JU op 28/06/2010

in Buitenland

Wissels zijn belangrijk en niet alleen voor treinen. Het succes van een voetbalcoach wordt afgemeten aan zijn wissels. Dick Advocaat kan erover meepraten. Tijdens het EK voetbal in 2003 haalde hij Robben het veld uit: Nederland verloor de wedstrijd, de elektronicabranche zag haar omzet aan nieuwe thuisbioscopen verdriedubbelen en de Kleine Generaal moest het land ontvluchten. Abdullah Advocaat keek voortaan wel uit.

Inmiddels gaat het met Team USA van Obama ook niet goed. De president scoort vooral in polls waarin hijzelf figureert als nieuwe opperrechter. Met de Halbzeit voor de deur, beginnen verschillende Democraten al na te denken over een strategische wissel in het team.

Sally Quinn van de Washington Post deed recent een nieuwe duit in dat zakje: Hillary Clinton als nieuwe VeePee. Het idee zingt al rond sinds La Clinton zich terugtrok uit de strijd om de Democratische nominatie.  Toen gaf de doorslag dat Clinton en Obama elkaar niet zouden mogen, en dat echtgenoot Bill het verstandshuwelijk tussen beiden bruut zou verstoren. Inmiddels lijkt Hillary, de succesvolste minister van Team Obama, een relatief goede verstandhouding met de president te onderhouden en is rondom Bill de rust wedergekeerd.

Hillary zou zeker sjeu geven aan de Obamacampagne in 2012. Sarah Palin, die het Democratische kamp hoofdpijn veroorzaakt met het spelen van de first woman kaart, lijkt naast Hillary last te hebben van gebrekkig functionerende vermogens. Bovendien zou mevrouw Clinton Obama in 2016 op kunnen volgen. Joe Biden is dan in elk geval te oud. Met zijn ervaring zou die trouwens een prima Secretary of State zijn. Alle reden dus om Hillary en Joe voor de volgende ronde van plek te laten wisselen. Alleen, waarom wachten? Waarom niet nu al change? Clinton kan zo vast ervaring op doen en de handen vrij hebben voor de campagne in 2011. Snel en geruisloos wisselen.

Pardon?

Biden is toch gekózen als vice-president? Die wissel je toch niet even om als ging het om een pakje margarine bij de C1000 op zondag in Amsterdam Noord? Is dat staatsrechtelijk wel in de haak? Daar kunnen we het hier wel even over hebben.

De president ontslaat zijn VP niet naar believen. De enige manier om hem weg te krijgen is Congress te porren voor een ouderwetse impeachment. Maar dát heeft Biden niet verdiend. Hij zou trouwens de eerste zijn die dat zou overkomen. Anders is het als Obama wat druk op Biden uitoefent en hem de worst van Buitenlandse Zaken voorhoudt. Joe liet al eerder weten dat dat zijn eigenlijke droombaan is.

Vice-presidenten die ontslag nemen zijn in de Amerikaanse politiek een stuk bekender. Spiro Agnew deed het een slordige dertig jaar geleden nog vanwege duistere financiële praktijken. En er is een precedent: John C. Calhoun nam in 1832 zelf ontslag nadat hem te verstaan was gegeven dat president Andrew Jackson de samenwerking niet zo zag zitten en voor de volgende termijn liever een ander als running mate zou zien. Die ander, Martin van Buren, kon het stokje echter niet meteen overnemen omdat de grondwet daarin niet voorzag. Pas na de verkiezingen van 1833 hadden de VS weer een vice-president.

Dat probleem zal Obama niet hebben. Legt Biden zijn functie neer, dan schrijft het Vijfentwintigste Amendement sinds 1967 voor dat de president met de instemming van Congress een nieuwe VP kan benoemen. Op die manier werd Gerald Ford eerder al de opvolger van de schnabbelende Spiro Agnew.

Het kan dus wel. Als ’ie maar wil. Wie? Biden. Maar ik geef het de lezer te doen: terugtreden als je één hartslag verwijderd bent van Air Force One. Dat gaat wel heel ver, zelfs voor wie er zijn droombaan voor terugkrijgt.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: