Update ministerraad 1 februari 2013 en wekelijkse Eerste Kamer watch

door Redactie op 03/02/2013

in Haagse vierkante kilometer

Post image for Update ministerraad 1 februari 2013 en wekelijkse Eerste Kamer watch

Uiteraard stond de persconferentie vooral in het teken van de nationalisatie van SNS. Iedere Nederlander betaalt, zo rekende de NOS snel uit, 220 euro mee aan dit feest van financiële stabiliteit en de andere banken betalen 1 miljard. In de meeste gevallen is dat inmiddels trouwens indirect ook de belastingbetaler, of de andere genationaliseerde grootbanken zouden hun bijdrage aan de ‘eenmalige resolutieheffing’ moeten opbrengen door op de uitkering van bonussen te bezuinigen. We hebben het dan nog niet over 1,1 miljard aan leningen en 5 miljard aan garanties (!), waarvan valt te bezien of er iets van terugkomt respectievelijk de kans groot is dat er daadwerkelijk onder gaat worden getrokken.

Het was toch al een beschamende dag, voor een land dat de zuidelijken graag de les leest. Of zich altijd voor liet staan op zijn unieke kapitaalgedekte pensioenstelsel, waarvan op dezelfde dag bleek dat die dekking bij niet de minste fondsen zo te kort schiet dat op de maandelijkse uitbetalingen moet worden ingehouden. De combinatie van onmacht en woede zat ook in het Nieuwspoort-zaaltje en concentreerde zich op de enige knop waaraan nog wel valt te draaien: het salaris van de nieuwe SNS-directeur.

Terecht, hoe ondergeschikt dat punt wellicht ook is. Er valt geen verhaal te bedenken waarom overal in de publieke sector de salarissen worden gesynchroniseerd met dat van de minister-president, maar de baas van een genationaliseerde bank, die als gekke henkie van het vastgoed ten onder ging, bijna vier keer zoveel zou moeten verdienen. Voor een kansloze exercitie, want Rutte zal toch niet werkelijk geloven dat eventuele verkoop van SNS op termijn ooit de verliezen gaat compenseren waarvoor geen marktpartij te porren was en die de Staat nu definitief gaat nemen. Dat was zo ongeveer zijn verweer, naast geblaas dat hij de vraag zat was. Voor vijf ton krijg je de man die voor de belastingbetaler het geld terug gaat halen uit de markt. De ervaring met ABN, waar tot nu toe uitsluitend meer geld bij moest, leert ook anders.

De vraag waar het echt om gaat is waarom geen enkele politieke partij in de verkiezingen de positie van de financiele sector problematiseerde. Het nut van een scheiding van zaken- en nutsbanken is wel weer aangetoond: SNS kon niet selectief genationaliseerd worden, omdat de vastgoedtak en de rest van het concern te zeer waren verknoopt. Dat zal altijd zo blijven, zo lang je beide takken in een concern houdt. Waarom zo’n echte scheiding er toch niet komt? Het businessmodel van de banken. Rutte gaf desgevraagd aan dat de spaarders moeten kunnen profiteren van zakelijke activiteiten van banken. Maar de onvermijdelijke keerzijde is dat de spaarders dus ook de pineut zijn als zakelijke activiteiten een bank om ver trekken. Direct, bij een faillissement, of indirect, via het depositogarantiestelsel, en nog indirecter, als belastingbetaler die de verliezen bij mag passen.

De vraag die we onder ogen moeten is hoe de financiele sector af te slanken tot normale proporties. Nog steeds, want een bel moet nog leeglopen: de woningschulden. Laat de enige bank die nog niet is genationaliseerd nu net de grootste in hypotheken zijn. De conclusie dat het leed nu wel geleden zal zijn, is voorbarig. Het zou mooi zijn als de Tweede Kamer zich daar eens aan zou zetten, in plaats van bij de kassa verontwaardigd op het bonnetje te kijken en wild om zich heen te slaan.

In het staartje van de persconferentie kwam de troonswisseling nog kort aan de orde. Rutte was inmiddels zo geagiteerd dat hij de vragen naar het hoe en waarom van de nieuwe koningsdag op 27 april en de titel koning Willem-Alexander in plaats van Willem IV snel wegspinde. Beslissingen van de persoon in kwestie, waarvoor Rutte, zo voegde hij snel toe, met overtuiging ministeriele verantwoordelijkheid neemt. Rutte kwam zelfs zo op stoom, dat hij spontaan hoog opgaf over het hoge percentage vrouwen onder de nieuw benoemde ambassadeurs. Er werd verder een nieuwe advocaat-generaal bij de Hoge Raad benoemd (m) en een plaatsvervangend lid van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie overzee (v). We mogen ons ook verheugen in ‘modernisering’ van het arbitragerecht.

In de Eerste Kamer werden ondertussen de voorbereidingen in gang gezet voor de beëdiging en inhuldiging van koning WIllem-Alexander, welke onder auspiciën van de voorzitter van de Eerste Kamer plaats zal vinden. Gedebatteerd werd er door de senatoren over de wet nadeelcompensatie en schadevergoeding bij onrechtmatige besluiten, die de bevoegdheidsverdeling van burgerlijke rechter en bestuursrechter wijzigt, maar er niet per se eenvoudiger op maakt. De wet werd niettemin aangenomen. Interessanter nog voor ons wellicht is dat de Eerste Kamer reflecteerde op haar eigen verkiezing. Inclusief het rode potlood, waarbij senator De Graaf naar verluidt snedig wist op te merken dat ze bij D66 zich ‘groen en geel ergeren aan het potlood, van welke kleur dan ook’. Zoiets hadden we hier al begrepen. Om deze treurig stemmende update maar met een vrolijker noot te eindigen.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: