Update ministerraad 14 september 2012 en wekelijkse Eerste Kamer watch

door Redactie op 16/09/2012

in Haagse vierkante kilometer

Post image for Update ministerraad 14 september 2012 en wekelijkse Eerste Kamer watch

Nederland heeft gekozen. Nu de zetelverdeling van de nieuwe Tweede Kamer bekend is, zijn alle deskundigen, semi-deskundigen en gewoon geïnteresseerden aan het analyseren en het speculeren over het volgende kabinet. Heeft Nederland voor het midden of juist voor de flanken gekozen? Kwam de VVD op 41 zetels door de premierbonus, de prijs voor excellent staatsmanschap en een opstelling boven de partijen, of voor het last-minute Griekenbashen van Mark Rutte? En kwam de PvdA op 38 zetels vanwege de das van Diederik met zijn genuanceerde ‘enerzijds, anderzijds’ of vanwege het onverhuld aanschurken tegen de SP en het zelfs inkomensafhankelijk willen maken van vijfsterrenrestaurants? Veelzeggend is in ieder geval dat dé partij die zich in het ‘radicale midden’ positioneerde, het CDA, voor de zoveelste keer op rij geen deuk in een pakje electorale boter wist te slaan. Met slechts 13 zetels werd het slechtste verkiezingsresultaat ooit behaald. Voordat het CDA werd gevormd wisten CHU en ARP doorgaans in hun eentje zoveel zetels binnen te halen. Het slechtste resultaat van de KVP, de derde partij die opging in het CDA, was 27 zetels, ruim het dubbele van wat het CDA nu presteert.

Gelet op deze ‘losing streak’ is er veel dat tegen regeringsdeelname van het CDA pleit. Toch lezen we ook goed onderbouwde betogen die juist wél een rol voor het CDA zien weggelegd, bijvoorbeeld in een coalitie PvdA, SP, CDA en D66. De kabinetsformatie kenmerkt zich tot nu toe in elk geval door een openheid die niet onderdoet voor die die we kennen van de oude, vertrouwde procedure met de Koningin. Hoewel Rutte schermt met radiostilte, is de inhoud van alle adviezen aan verkenner Henk Kamp bekend. In de gratis dagbladen is hij al ‘Koning Kamp’ genoemd. Blijven we bij de metafoor van het schaakspel, die hier eerder al werd gebezigd, dan moeten we hem wellicht eerder Bisschop Kamp noemen, gezien zijn tijd bij de Paters Carmelieten. Als niet-rokende geheelonthouder die ook het vlees laat staan zou hij in elk geval een modelbisschop zijn.

Het voorgaande, tamelijk holle en pseudo-wijsgerige gefilosofeer dient natuurlijk vooral om te maskeren dat er weer totaal geen nieuws uit de ministerraad te melden is. Per 1 januari 2013 krijgt Nederland een nieuwe gerechtelijke kaart waarbinnen ruimte is voor slechts 10 arrondissementsrechtbanken en 4 gerechtshoven. De nieuwe gerechten moeten natuurlijk een president krijgen, en dus heeft de ministerraad ingestemd met de benoeming van deze personen. Verder vinden we tussen de nieuwsberichten een item over de omzetting van een Europese richtlijn over consumentenbescherming en over het indexen van een aantal boetes. Een déjà vu-gevoel krijgen we bij het berichtje over het verplicht chippen van honden per het voorjaar van 2013. Dat onderwerp is in een eerdere Update ministerraad al eens aan de orde geweest. Kennelijk was inwerkingtreding per 2012 geen haalbare kaart.

In de nieuwsberichten lezen we niets over de situatie op Curaçao. Dat heeft van de ene op de andere dag een tweekamerstelsel ingevoerd zonder de Staatsregeling te wijzigen. Curaçao is sinds 10-10-10 een zelfstandig land binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Het werd sindsdien geregeerd door het kabinet-Schotte, een wankele coalitie met een zeer krappe meerderheid in de staten. Die meerderheid ging onlangs door overlopers verloren, waarop het kabinet begin augustus ontslag aanbood. De meerderheid van de staten wil nu nog vóór de verkiezingen van 19 oktober definitief van Schotte en zijn kornuiten af, maar stuit daarbij op de corpulente statenvoorzitter Ivar Asjes, die van mening is dat een parlement van alles kan, behalve vergaderen. Twaalf van de 21 statenleden hebben zich daarop afgesplitst en zijn voor zichzelf begonnen. Ze kozen een nieuwe voorzitter, wisselden hatelijkheden uit met Asjes en namen moties aan waarin de regering van Schotte naar huis wordt gestuurd. De ‘negen’ van Asjes erkennen de ‘twaalf’ echter niet en Schotte trekt zich van de moties weinig aan. Pikant detail: de ‘twaalf’ hebben Dean Rozier tot voorzitter benoemd. Hij is de ex-fractievoorzitter van de MFK, de partij van Schotte. Minister Spies is bezorgd, maar wil en kan niet zomaar ingrijpen in de politiek van een autonoom land.

De Eerste Kamer herdacht het onlangs overleden oud-lid Dölle, aan wie dit blog ook een in memoriam heeft gewijd. De toespraak van Kamervoorzitter Fred de Graaf is het lezen zeker waard. Vervolgens hield de Senaat een korte interpellatie, aangevraagd door senator Nagel, en behandelde het een wetsvoorstel over het verkorten van de wachtgeldregeling voor politieke ambtsdragers. Het wetsvoorstel werd met algemene stemmen aangenomen. Dat gold zeker niet voor een wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op de inburgering. Onder het mom van ‘de versterking van de eigen verantwoordelijkheid van de inburgeringsplichtige’ moet de laatstgenoemde het voortaan zelf maar uitzoeken. Inburgering regel, verzorg en betaal je vanaf nu zelf. Wie niet inburgert, kan voorts zijn verblijfsvergunning kwijtraken. De stem van Holdijk was weer nodig om dit bepaald niet onomstreden voorstel aan een meerderheid te helpen.

Ondertussen heeft de Senaatvoorzitter ook zijn opwachting gemaakt bij de Koningin. Dat meldt de website van de Eerste Kamer, om er vervolgens aan toe te voegen dat over de inhoud van het gesprek geen mededelingen worden gedaan. Voorzitter De Graaf liet eerder al weten weinig te zien in de nieuwe procedure van de kabinetsformatie, waarbij de Tweede Kamer de Koningin buitenspel zet en zelf het voortouw neemt. Dat meehuilen met de wolven in het bos kennen we ondertussen wel. Veel interessanter is dat De Graaf het belang van een vruchtbare samenwerking met de Eerste Kamer benadrukte. De afgelopen dagen is in de media diverse malen gespeculeerd over de vraag of het erg als het nieuwe kabinet straks niet over een meerderheid in de Senaat beschikt. Noch de combinatie VVD-PvdA, noch Paars hebben daar bijvoorbeeld een meerderheid. Dat heeft tot waarschuwingen geleid, maar ook tot relativerende beschouwingen. Voor de laatste categorie citeren we hier maar even uit de toespraak van De Graaf. Opdat u niet kunt volhouden dat u niet gewaarschuwd was:

Tijdens de formatie van het kabinet dat dit voorjaar is gevallen, leek het er echter wel eens op dat de verhoudingen in de Eerste Kamer uit het oog verloren werden. Het beeld dat ik waarnam, zowel onder politici als in de media, was nogal eens: de Eerste Kamer stelt zich toch terughoudend op, dus het is voor een kabinet niet zo belangrijk of het ook over een meerderheid in de Senaat beschikt. Enkele collega-senatoren meenden dat dit beeld ook leefde bij de toenmalige kabinetsinformateur, die afstevende op een kabinet zonder meerderheid in de Eerste Kamer. Deze senatoren, de voorzitters van diverse Senaatsfracties, hebben toen in een tamelijk ongebruikelijke actie – ik zeg dit in neutrale zin – een brief aan de informateur gezonden en hem erop gewezen dat de Eerste Kamer – ik citeer – “zonder enige terughoudendheid bevoegd is te oordelen over ingediende wetsvoorstellen en deze te verwerpen”. Terughoudendheid is dus een keuze, geen verplichting.

Waarvan akte.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: