Update ministerraad 29 juni 2012 en wekelijkse Eerste Kamerwatch

door Redactie op 01/07/2012

in Haagse vierkante kilometer

Post image for Update ministerraad 29 juni 2012 en wekelijkse Eerste Kamerwatch

De ministerraad werd vrijdag voorgezeten door Opstelten. Rutte zat in Brussel Europees toezicht op de banken op te tuigen en Verhagen moest naar de diploma uitreiking van een van zijn kinderen. Dus bromde Opstelten zich door een paar onbelangrijke persberichten heen: een adviesaanvraag aan de SER over het CAO-stelsel, een benoeming op OC&W en het voornemen om met een Digitale Basiskaart alle topografische gegevens te combineren en digitaliseren.

De persconferentie zelf ging natuurlijk over alles wat er elders gebeurde. Met name de steeds nadrukkelijker afzwaaiende CDA-campagne stond centraal. De christendemocraten kunnen dan wel de aanval op Rutte’s Europese koers inzetten; ze zitten nog altijd in dit kabinet, en met De Jager ook nog eens op een niet onbelangrijke post in dit verband. Opstelten deed wat hij als geen ander kan. Geruststellend dichtsmeren en koppig volhouden van zijn voorgenomen woordvoerderslijntje: ‘ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is.’ Het lukte het journaille dan ook niet om via de homogeniteit van de ministerraad ook de VVD in de campagne-modus te trekken.

Ondertussen lukte het de PVV in de Eerste Kamer ook niet om aldaar de goedkeuring van het ESM-verdrag uit de rails te laten lopen. Liefhebbers van procedurepolitiek die het stenogram erop naslaan, treffen een merkwaardige confrontatie aan. Zo soepel als het presidium in de Tweede Kamer voorkwam dat iemand verontwaardigd kon roepen dat hem de mond gesnoerd werd, zo onnodig bot en mastodontisch beukte Senaatsvoorzitter De Graaf in op de tegenstand.

Het begon met het voorstel van de PVV om het ESM-verdrag terug te verwijzen naar de Commissie, omdat er nog wat nieuwe stukken beschikbaar zijn gekomen. Dat voorstel werd bij zitten en opstaan verworpen. Dan doet de PVV een voorstel om het debat tot na de verkiezingen uit te stellen. De voorzitter reageert chagrijnig en vraagt zich af of het ‘zinnig’ is om dit voorstel ook nog weer eens in stemming te brengen, omdat het ‘op hetzelfde neerkomt’. D66 senator Van Boxtel komt meteen toesnellen om de voorzitter te vragen dit voorstel niet in stemming te brengen. Voor een voorzitter is het volstrekt ongepast om van een voorstel dat wel hetzelfde doel, en wellicht dezelfde intentie heeft maar onmiskenbaar iets anders is, te suggereren dat het gewoon niet in stemming komt. Van een D66-senator is het simpelweg onbegrijpelijk. Zeker omdat we op dat moment nog geen 5 minuten onderweg zijn, valt niet in te zien welk goddelijk gelijk D66 ertoe brengt parlementsleden de mogelijkheid te ontnemen om ordevoorstellen in te dienen.

Maar het wordt erger, terwijl de PVV enige geestigheid en creativiteit aan de dag begint te leggen. Ter weerlegging van het argument dat de senatoren de volgende dag gewoon weer moeten werken, verzekert de PVV dat zij voor 7:00 klaar zullen zijn en niemand dus te laat op zijn werk hoeft te komen. Daarna komen ze met een creatief argument: volgens artikel 102 lid 2 van het Reglement van Orde moet de kamer ‘zich verenigen’ op het voorstel van de voorzitter om de spreektijd te beperken. Dat moet volgens de PVV worden gelezen als een vereiste van unanimiteit. Alle senatoren moeten het ermee eens zijn om de kamer te kunnen laten verenigen. Dat is natuurlijk onzin (bijvoorbeeld omdat de hele bepaling dan zinloos zou worden), maar wel geestige onzin.

Dat is niet de inschatting van de voorzitter. Hij begint nogal woest om zich heen te slaan met ‘wat gebruikelijk is’, ‘u hebt al het dubbele van wat normaal is’ en ‘dit hebben we zo niet afgesproken in het College van Senioren’. Dat laatste is een argument van een bedenkelijk niveau, en de protesten van de PVV daartegen zijn eigenlijk gewoon terecht. Het College is een vehikel om een beetje voeling te houden, geen geheim genootschap dat de procedure kan aftikken. Opnieuw is het buitengewoon opmerkelijk dat de D66’er Van Boxtel naar voren komt hollen om te melden dat ‘de voorzitter in zijn recht staat’ omdat het in het College van Senioren aldus besloten is. Hij was zelf bij, meldt hij nog even. Het College van Senioren beslist er echter niet over. Zoals duidelijk had moeten zijn, want de voorzitter deed nu juist een voorstel. Waarom de instemming van College van Senioren zou betekenen dat er niet meer in de openbaarheid over beraadslaagd en besloten zou mogen worden, moet Van Boxtel nog maar eens uitleggen. Anders willen we hem niet meer horen over openbaarheid en rechtsstatelijkheid.

Bij de voorzitter is de boot echter zonder meer aan. Als de PVV om een korte schorsing verzoekt is hij zelfs daar te beroerd voor, vergezeld met dit type argumentatie: ‘Ik zie niet in waarom zo’n schorsing tot een andere uitkomst zou leiden dan de uitkomst die ik voorgesteld heb.’ Uiteindelijk lukt het de SP-er Reuten om de redelijkheid terug te brengen. Op zijn verzoek wordt er wel geschorst en een paar minuten later legt de PVV zich neer bij de spreektijd van een uur.

Al met al een uitermate beschamende vertoning. Vooral – het zij herhaald – omdat de PVV niet met een serie absurde en onzinnige ordevoorstellen aankwam. Het had allemaal nog gewoon afgedaan kunnen worden in de normale verhoudingen. Dus zonder onmiddellijk te gaan mokken zoals de voorzitter deed of de orde van de vergadering uit te besteden aan het College van Senioren, zoals Van Boxtel voorstelde. Misschien zijn ze daar toe aan het reces.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: