Update ministerraad 4 maart 2011 en wekelijkse Eerste Kamer watch

door Redactie op 06/03/2011

in Haagse vierkante kilometer

Uiteraard stond de persconferentie na de ministerraad deze week in het teken van de gevangen militairen in Libië. Als bekend nemen de ministers een strikte radiostilte in acht. Ook nu werden alle omtrekkende bewegingen van journalisten door premier Rutte vastbesloten gepareerd. Zo weigerde hij zich bijvoorbeeld uit te spreken over de vraag of de radiostilte eventueel ook maanden of nog langer zou kunnen duren en over de vraag of optredens van allerhande deskundigen in de media de zaak van de militairen goed doen. Een verdwaalde Engelstalige journalist werd naar huis gestuurd met het antwoord dat de minsters hun ‘utmost’ doen.

Spraakzamer was Rutte over het geannuleerde staatsbezoek van de koningin aan Oman. Dat gaat dus nu niet door, maar ondertussen reist de koningin volgende week wel af naar de golfstaat voor een privédiner met de aldaar heersende sultan. Dit naar aanleiding van een – opnieuw – privéuitnodiging. De vraag is natuurlijk of het etiket ‘privé’ af kan doen aan de politieke gevoeligheid. En hoe houdbaar de stelling is dat de privéuitnodiging losstaat van het uitstellen van het staatsbezoek, te meer daar het diner onderdeel van het programma vormde. Het werd er niet overtuigender op toen Rutte desgevraagd betoogde dat door het staatsbezoek nu niet door te laten gaan, maar wèl in te gaan op de privéuitnodiging enig evenwicht werd bereikt. In het geheel niet afreizen naar Oman zou namelijk ook als partij kiezen tussen sultan en volk kunnen worden uitgelegd. Maar dat was niet de reden waarom Rutte en de koningin samen hebben gevonden dat het goed zou zijn in te gaan op de privéuitnodiging: in de eerste plaats een privékwestie maar mede vanwege het belang van de goede relatie met de Omanieten.

Ondertussen hoopt Rutte met de coalitie nog altijd op 38 zetels te eindigen in de Eerste Kamer. Hij kondigde alvast aan enige ‘electoral strategizing‘ niet te zullen schuwen binnen de ‘legale’ regels, zonder daarover in detail te treden. Wel werd er opnieuw met de SGP geflirt, een fractie die ‘vrolijkheid en degelijkheid’ uitstraalt én de pijlers van het kabinetsbeleid kan steunen: staatskas op orde, een stevig veiligheids- en immigratiebeleid. Afspraken zijn er echter niet gemaakt, aldus Rutte, en het kabinet studeert ondertussen rustig door op maatregelen ter uitvoering van de SGP-uitspraak.

In navolging van Pechtold stelde een journalist de slogan ‘Nederland teruggeven aan de Nederlanders’ aan de orde die Rutte woensdag in zijn toespraak voor de VVD had gebruikt. Die doet immers denken aan Wilders’ retoriek. De Nederlanders aan wie Rutte hun land wil teruggeven onderscheiden zich echter niet door etniciteit of confessie maar doordat zij iets van hun leven willen maken, al bakkend op de hoek of als politieagent, leraar of ambulancebroeder opkomend voor de publieke zaak. Deze groep van harde werkers en helden worden in de visie van Rutte min of meer gegijzeld door bureaucraten en lieden die bij voortduring onnodige en belemmerende regels opleggen. Maar de vraag is of de publieke onvrede op dit punt niet juist het gevolg is van individualisering en privatisering die juist Rutte’s partij (niet als enige, maar wel prominent) voorstaat.

Bij deze politieke actualiteiten steken de openbare besluiten van de raad enigszins bleekjes af. Blijkens de persberichten komt er een onderzoek hoe het kan dat veel zzp’ers (zelfstandigen zonder personeel en kennelijk ook zonder pensioen), weinig aandacht voor hun pensioenopbouw hebben. Er ligt niettemin al een voornemen om zzp’ers – enigszins contraintuitief – te laten sparen via het pensioenfonds van hun oude werkgever. Overigens, zo vervolgt het persbericht op vertrouwde toon, moeten de bekende ‘onnodige’ belemmeringen worden weggenomen en administratieve lasten worden verminderd. De ministerraad stemde verder in met het voorstel van minister Schultz om de grote steden een jaar uitstel te geven van de verplichting tot aanbesteding van hun openbaar vervoer (tot 1 januari 2013), om een en ander goed voor te bereiden. Tenslotte verlengde de raad de deelname van twaalf militaire waarnemers en vijftien politietrainers aan de UNMIS-vredesmissie in Sudan met maximaal zes maanden.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: