Update ministerraad 5 april 2013 en wekelijkse Eerste Kamerwatch

door Redactie op 08/04/2013

in Haagse vierkante kilometer

Post image for Update ministerraad 5 april 2013 en wekelijkse Eerste Kamerwatch

De laatste tijd gaat het vaak over dingen waar de coalitie het prima over eens is, maar die dit kabinet toch niet gedaan krijgt. Je zou haast vergeten dat er ook dingen zijn waarover het kabinet het onderling niet eens is. Nog niet zo heel lang geleden was dat de hoofdmoot van het politieke nieuws. Dan las Balkenende na een lange ministerraadvergadering moeizaam gewrochte teksten voor waarin hij de socialistische kool en orthodoxe geit probeerde te sparen en stond het spel een weekend lang op de wagen: een PvdA’er in Buitenhof die de helft van de helft nog weer terug wil onderhandelen, gevolgd door geërgerde spin van de Christendemocraten over afspraak is afspraak en de week erop een uurtje zuigen door de oppositie in de Tweede Kamer. Zo erg als in de dagen van Balkenende IV was het vrijdag niet. Maar de great communicator bleef vrijdag na de ministerraad toch opmerkelijk dicht bij vooraf voorbereide, mistige teksten over ontwikkelingshulp-investerings-gift-beleggingen of zoiets. Toch een teken van botsing in de boezem van het kabinet. We konden er ook op wachten. Je kunt minister Kamp wel even desoriënteren door hem een ander ministerie te geven, maar vroeg of laat zal zijn gesundes Volksempfinden  weer in andermans portefeuille opduiken. En dan is Kamp wel weer zo briljant dat hij niet afwacht totdat een PvdA’er in Buitenhof gaat proberen uit te leggen dat er eigenlijk niets wezenlijks veranderd is en dat wij de wereld ook met minder geld de les kunnen lezen. Dan zit hij gewoon zelf eerst bij Jinek op de bank om president Poetin te verwelkomen met een mooi lapje grond in de Rotterdamse haven.

Ondanks deze herinnering is er ook nu weer reden om het vooral over de dingen te hebben die het kabinet niet voor elkaar krijgt. Het voorgekookte nieuws heeft namelijk weinig substantie. ‘Onnodig stapelen van incassomaatregelen’ moet worden tegen gegaan, aldus een ronkend persbericht, maar de lezer blijft zich toch afvragen welk kabinet dan de grote voorvechter was van het onnodig stapelen van incassomaatregelen.  Het persbericht over passend onderwijs kwam neer op een bezuinigingsmaatregel en was daarom onklaar gemaakt met dit soort zinnen: ‘Mede op advies van de Raad van State, de Onderwijsraad en de Evaluatie en adviescommissie passend onderwijs worden lwoo en pro nu geïntegreerd in de systematiek van passend onderwijs.’ En de tekst van het persbericht ‘minder asielzoekers‘ heeft aan de titel niet veel toe te voegen. De politiek van de week zat ergens anders: in het jaarverslag van de ouwe vos Donner. Donner had drie ballen op de stip gelegd, loepzuiver ingeschoten door de Telegraaf: 1) een regering kan niet van de samenleving verwachten meer zelf te doen terwijl tegelijkertijd de lasten worden verzwaard, 2) het is tijd voor lastenverlichting en 3) er moet een keer worden gedaan wat er is beloofd. 1000 euro lastenverlichting, iemand?

Gelukkig is er ook staatsrecht zonder politieke hectiek. Dan hebben we het over het voorstel om de verkiezingen voor waterschappen gelijk te organiseren met de verkiezingen voor Provinciale Staten. De 50% opkomst voor de provincie is nog altijd het dubbele van het percentage kiezers dat de moeite neemt een dijkgraaf uit te kiezen. Het kabinet gokt erop dat de kiezers die voor Provinciale Staten opkomen in één moeite door ook voor de waterschappen zullen stemmen en daarmee stijgt de representativiteit van de waterschapsbesturen. Dat is inderdaad waarschijnlijk. Verder raakt de grote Gert Schutte, erkend behartiger van zuivere staatsrechtelijke verhoudingen, helaas zo langzamerhand uitgespeeld. Zijn maximale termijn in de Kiesraad zit erop en hij wordt vervangen door Peter Castenmiller, die zich met veel hippere dingen bezighoudt.

Staatsrechtelijk is ten slotte de gewijzigde vlaginstructie met het oog op de abdicatie. Omdat allerwegen staatsrechtgeleerden met gewetensnood in bomen klimmen, zal het wel niet lang duren voor Jurgens zich afvraagt waarom hij de (overigens niet bekrachtigde) Vlaggenwet van 1937 gemist heeft of Nicolai de rechtsstaat in gevaar verklaart. Want hoe het precies met die vlaginstructie zit, is niet duidelijk. Het ding is vastgesteld ‘met instemming van de ministerraad’, maar uiteindelijk door de minister-president alleen. Krachtens welke bevoegdheid? De instructie is verplichtend voor rijksgebouwen, dus ook voor ministeries die onder leiding van een andere minister staan en voor nota bene de Tweede Kamer. De instructie bindt dan weliswaar geen burgers, hij schrijft wel blij klokgelui op meerdere momenten op de dag voor, daarmee de overlast voor republikeinen aanmerkelijk verergerend. Hier schuilen, kortom, allerhande ernstige voetangels, constitutionele klemmen en majeure kwesties.

Werk aan de winkel voor de kardinaal-protodiaken van het spektakel: Fred de Graaf. Voor optredens in Buitenhof zal hij zich dan wel beter moeten voorbereiden, zeker als Marcia Luyten dienst heeft. In ieder geval is het aardig om het aantal afhakende Kamerleden scherp te hebben, zodat je dat niet later hoeft bij te stellen van 16 naar 14. En het is een idee om een beter verhaal te bedenken voor de positie van de Eerste Kamer in de huidige politieke constellatie. Als een groot deel van de Senaat aan de NRC laat weten dat hun voorzitter tijdens de formatie een valse voorstelling van zaken heeft gegeven, dan komt een hakkelend betoog over politiek met een grote P en uitvoerbaarheidstoets met een kleine p weinig overtuigend over. Zijn eigen opstelling kon wel eens politiek met alleen maar hoofdletters zijn. Elke senator wordt tegenwoordig tot diep in zijn vrije tijd achtervolgd voor de nevenfuncties die hij bekleedt en de belangenverstrengeling die dat oplevert. Waarom dan niet ook wat kritischer kijken naar de politieke achtergrond van de Kamervoorzitter? After all is hij een VVD’er die aan verkenner Kamp (VVD) moest gaan vertellen of de wens van Rutte (VVD) om minister-president kon worden door de Eerste Kamer gefrustreerd zou worden.

{ 1 reageer… read it below or add one }

1 Super De Boer 09/04/2013 om 01:14

“Je kunt minister Kamp wel even desoriënteren door hem een ander ministerie te geven, maar vroeg of laat zal zijn gesundes Volksempfinden weer in andermans portefeuille opduiken.”

8) Poëzie.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: