Vermorzelde beginselen op een presenteerblaadje

door PWdH op 15/07/2009

in Varia

Wie is opgegroeid in de apolitieke jaren negentig zou zich kunnen verbazen over de heftigheid van het islamdebat. Trouw-columnist Ephimenco toonde deze gisteren weer aan.

De casus is tamelijk typisch. Minister Van der Laan – onlangs op dit weblog met vrijwel algemene stemmen aangewezen om de PvdA te redden – stelde gescheiden inburgeringstrajecten (m/v) te willen stopzetten. Gisteravond in NOVA verdedigde de verantwoordelijke wethouder van Utrecht deze juist, en niet onverdienstelijk. (Terzijde: uiteraard probeerde de journalist dit op de gebruikelijke treurige wijze te framen als onenigheid binnen de PvdA, waarvan beide bestuurders inderdaad lid zijn, dat had hij knap doorzien.)

Zowel minister als wethouder bedienen zich van m.i. redelijke argumenten. Van der Laan meent dat de inburgeringstrajecten de Nederlandse waarde van gelijkheid van man en vrouw hoog moeten houden, juist omdat inburgering draait om het overbrengen van die waarde. Mevrouw Spit, de wethouder, wijst er op dat het aantal vrouwen dat gescheiden wenst in te burgeren (maar overigens in voorkomende gevallen wel met een man voor klas) een klein deel is op het totaal. Daarnaast meent zij dat meer vrouwen zich aan inburgering zullen wagen als zij dat in gezelschap van alleen andere vrouwen kunnen doen.

Nogmaals: het lijken me van beide kanten redelijke argumenten. Natuurlijk is dat van Van der Laan principieel, en dat van Spit pragmatisch. (Persoonlijk kies ik voor het standpunt van Van der Laan. Als we de gelijke waarde van man en vrouw ergens helder moeten maken is het in de inburgeringscursus.)

Het commentaar van Ephimenco is tegen de achtergrond van deze redelijkheid haast hysterisch te noemen. Spit is volgens hem een ‘nuttige idioot’, want ze volgt de ‘denktrant van reactionaire moslims’, terwijl ze en passant de ‘beginselen van de open samenleving’ overboord gooit. Sterker nog: ze reikt, aldus nog steeds Ephimenco, ‘onder de dekmantel van progressiviteit en pragmatisme, de moderniteitvijandige krachten de vermorzelde beginselen van deze samenleving op een dienblad’ aan. Om over de titel van zijn column nog maar te zwijgen.

Hoewel ik Ephimenco bewonder om de vondst van de laatste metafoor, en ook wel om de felheid van zijn columns, draaft hij hier toch op zijn helaas bekende wijze door. Een goed argument wordt echt niet beter door het zo hard mogelijk te schreeuwen, en ook niet door de opponent met ad hominems verbaal in de pan te hakken.

Zoals gezegd is de casus tamelijk typisch. Het bredere en zeker niet aantrekkelijke perspectief zou kunnen zijn dat het islamdebat (integratiedebat) door dit soort ruis de door Fortuyn terecht ingeluide conflictfase niet weet te ontstijgen. We blijven, in het paradigma van Paul Scheffer, dan steken in onze ‘eigen bevangenheid‘, of misschien nog erger – en dat verzin ik zelf – vallen terug naar de vermijdingsfase, afgestompt door steeds groteskere metaforen die alleen maar tot vervelens toe het Eigen Gelijk uitschreeuwen, en het debat doen doodlopen.

De vermorzelde beginselen van deze samenleving immers kunnen we de moderniteitvijandige krachten maar één keer op een dienblad (‘presenteerblaadje’?) aanbieden, vrees ik.

{ 1 reageer… read it below or add one }

1 RML 06/10/2009 om 16:15

Wat mij enigszins bevreemd in deze materie is dat wanneer het niet gaat om "de islam" de scheiding tussen activiteiten voor mannen en vrouwen geen enkele discussie oplevert.

Weet iemand wanneer de scheiding tussen mannen- en vrouwenvoetbal wordt opgeheven?

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: