Verschuiven en doe-democratie

door Ingezonden op 25/09/2013

in Haagse vierkante kilometer

Post image for Verschuiven en doe-democratie

Zijn er interessante maatschappelijke bewegingen bij de overheid en de politieke partijen te vinden? De focus op Den Haag en de politieke bewegingen daar leidt vooral tot veel gespeculeer over welke partij zal moeten toegeven, welke partij verliest en welke partij de grootste is. Dat is natuurlijk heel interessant voor partijtijgers, maar voor burgers is het oud nieuws. Door telkens opnieuw gespeculeer aan de burgers voor te schotelen worden die alleen maar bevestigd in het idee dat het de politieke tijgers, hun oppassers en hun achterbannetje om zich zelf is te doen. De overheid zegt dat de burgers het meer zelf moeten doen, maar die burgerbewegingen komen maar sporadisch in beeld. De overheid zegt er niet bij: hoe. De klassieke media mogen de aandacht best verschuiven. Den Haag heeft het immers zelf gezegd: laat er meer aandacht komen voor wat in de maatschappij zelf kan worden opgebracht.

De maatschappij is versplinterd. Er is dus niet een grote maatschappelijke beweging gaande. Het gaat om splinterbewegingen, buurtbewegingen, deelbelangenbewegingen. Dat is niet altijd aantrekkelijke voor nationale media. Al lang voordat de term ‘participatiemaatschappij’ door het kabinet werd misbruikt, werd er gesproken over een ‘doe-democratie’. De WRR schreef er in 2012 een rapport over, waarin onder andere werd opgemerkt dat je voor inspiratie voor verandering niet bij de overheid moest zijn.

In het rapport wordt om aansprekende figuren, ambassadeurs, gevraagd die iconen van nieuwe bewegingen kunnen zijn. Zij kunnen, met een zekere massa achter zich, voor nieuwe bewegingen opkomen. Dat is natuurlijk altijd een kwestie van kip en ei. Sport is belangrijk, dus kan Erica Terpstra naar voren komen en sport belangrijker maken. Uren televisie worden aan de nabeschouwingen besteed. Nothing succeeds like succes. Misschien kan er een ‘Tegenlicht’ komen dat – in de termen van de WRR – het licht kan laten schijnen over al die kleine en grote bewegingen die er zijn, en al hun iconen. Zoveel achterban als de sport zullen ze vermoedelijk niet krijgen.

Democratie is in wezen betrokkenheid bij een grotere groep. De mogelijkheid van betrokkenheid wordt voor de meeste mensen niet door politieke partijen gevormd. Er zijn zoveel andere mogelijkheden, maar ze moeten maar net dicht in de buurt zijn: Amnesty International, Greenpeace, Natuurmonumenten, Voedselbank, Musea, Vluchtelingenwerk, Erfgoedstichtingen, het Instituut voor publieke waarden. Zij alle articuleren thema’s die voor een samenleving onmisbaar zijn. Er zijn er zoveel instellingen en bewegingen, en er kunnen meer worden opgericht. Politieke partijen bestaan pas dik een eeuw en zijn niet de enige mogelijkheid om democratie te realiseren. Er is zoveel meer.

Een nieuwe machtenscheiding ligt in erin dat burgers op andere manieren kennis verwerven, verzamelen en verspreiden en daarmee ook op een andere manier Den Haag inspireren en controleren. Controle kan verschuiven. De doe-democratie moeten we ons niet door Den Haag laten afpakken.

Inge van der Vlies

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: