Volstrekt compatibel

door LD op 26/03/2009

in Haagse vierkante kilometer

Verwacht van mij geen uitgebreide beschouwingen over monisme en dualisme in de verhouding tussen regering en parlement. Dat laat ik graag aan de specialisten Boogaard en Peters over, en die hebben ons in deze bange dagen al op een gedegen analyse getrakteerd. Nee, ik wil u wijzen op het bovenstaande berichtje dat vandaag op Teletekst stond.

De belangrijkste zinnen in dit stukje lijken mij de eerste drie. Ik zal de kernbegrippen cursiveren: “Vandaag konden de oppositiepartijen, die wekenlang buiten spel stonden, rechtstreeks in debat met de regering over de aanpak van de crisis. De regering benadrukte echter dat de ruimte voor wijzigingen in het crisisakkoord buitengewoon beperkt is. Geert Wilders werd daarop zo woedend dat hij de kamer verliet.”

De regering, de regering, in reactie op de regering… Maar welke minister was er eigenlijk aan het woord toen Wilders zijn woedeaanval kreeg? Niet Balkenende of Bos. Die zaten rustig thee te lurken in Vak K. Deze beelden zeggen genoeg denk ik: het was ‘minister’ Van Geel, van het spookdepartement Parlementaire Conventies en Levend Staatsrecht, die zijn ‘ministerschap’ combineert met het voorzitterschap van de CDA-fractie.

Jit Peters schreef eergisteren op deze blog dat de fractievoorzitters van de coalitiepartijen nu optreden als superministers, leden van een kernkabinet. Het zijn de fractievoorzitters die verantwoording aan de kamers afleggen, niet de ‘echte’ ministers. Gerommel met verantwoordelijkheden, aldus de hooggeleerde. Het zijn profetische woorden, en de Nova-redactie heeft in reactie daarop alvast de parlementaire terminologie aangepast. Klaarblijkelijk zijn ze daar overtuigd van de juistheid van de analyse van Peters. Ik eigenlijk ook. Kamerlid EN minister? Pas de problème.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: