Voortaan voor iedereen die straf verdient: een schikking

door PJK op 24/03/2011

in Haagse vierkante kilometer, strafrecht

Interessant optreden van de Minister van Justitie deze week in een debat over de ‘megaschikkingen’ in de bouwfraude. Enkele kamerleden vragen om een meer publieke bestraffing van bedrijven die zich schuldig maken aan fraude. De SP stelt voor deze niet langer te schikken, het CDA vraagt om een publieke schuldbekentenis van de bouwbedrijven voordat er een schikking wordt getroffen.

De antwoorden van de minister zijn, naast behoorlijk wollig en onduidelijk (het valt wel mee met die klare taal van het kabinet), juridisch gezien behoorlijk vernieuwend. Volgens Opstelten is de schikking feitelijk een publieke schuldbekentenis. Althans: “dat vind ik wel, zo komt dat bij mij ook over”. Bovendien hoort het ook zo, want het is “gewoon straf” volgens de Minister.

Gelukkig is er in de Kamer meer kennis van het strafrecht aanwezig dan in Vak K. De ervaren Justitiewoordvoerder De Wit kon de minister corrigeren. Opstelten probeert zich eruit te redden door te stellen dat het natuurlijk in juridische zin wel wat anders zit, maar dat de pers en de publieke opinie het heus als een totale schuldbekentenis zien.

Daar kan Pownews (vanaf 7:48) vervolgens wel een leuk grapje over maken: heeft Kamerlid Hernandez van de PVV dus eigenlijk gewoon schuld bekend aan het uitdelen van klappen aan een ambtenaar, door het betalen van een transactie? Ook Hernandez begrijpt het beter dan Opstelten. Nadat laatsgenoemde in het Kamerdebat zich na de vragen van De Wit er nog uit kon draaien stelt hij zich voor de camera van Pownews, zonder die vervelende De Wit erbij, op het standpunt dat een schikking altijd een schuldbekentenis is en dat bovendien een verdachte, door het aangaan van de schikking, toegeeft iets verkeerd gedaan te hebben.

Het OM kan op grond van artikel 74 Wetboek van strafrecht voorwaarden stellen ter voorkoming van de strafvervolging. Een van de voorwaarden kan zijn het betalen van een geldsom (schikking of transactie). Echter, zoals Corstens terecht opmerkt in Het Nederlands Strafprocesrecht: het aangaan van een schikking staat compleet los van erkenning van schuld door de verdachte. Sterker nog, er zijn een aantal goede redenen te bedenken waarom een onschuldige verdachte toch zou kunnen schikken (advocaatkosten, onzekerheid).

Goed, het is misschien wat gezeur in de marge, maar naar mijn mening is het toch wel schokkend dat notabene de Minister van Justitie (ohja, en veiligheid!) van mening is dat de juridische nuances er niet zoveel toe doen en het vooral draait om de perceptie van de pers en de publieke opinie. Nu dus maar hopen dat hij dit stukje leest…

{ 4 reacties… read them below or add one }

1 JPA 24/03/2011 om 12:56

Naast de vraag of een schikking juridisch aan een schuldbekentenis gelijk staat(en er zijn inderdaad goede redenen waarom dat niet het geval is), is het natuurlijk ook nog de vraag of de observatie van de Minister mbt de bouwfraude überhaupt terecht is. Volgens mij denken veel mensen bij de combinatie van de woorden “schikking” en “bouwfraude” juist aan bedrijven die onder hun straf proberen uit te komen.

2 ROVE 24/03/2011 om 16:37

Voor de hoofdprijs: hoe telt een schikking mee bij de weging van gepleegde strafbare feiten in de zin van (art. 3) wet Bibob?

3 JADB 25/03/2011 om 12:10

ROVE: een schikking staat in dat kader gelijk aan het gewicht van een neutronenster.

Neem je vanavond een moorkop voor me mee?

4 ROVE 25/03/2011 om 13:15

@JADB: Is het Moorkoppenbesluit nog steeds van kracht dan?

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: