Waarheen, waarvoor?

door PWdH op 13/08/2009

in Haagse vierkante kilometer

Gisteren kwam het kabinet terug van reces. Vice-premier Rouvoet leverde in dat reces een enigszins ontmoedigende bijdrage aan het debat ‘waarheen, waarvoor’ met het kabinet Balkenende IV. Het kabinet moet zijn beloften gaan waarmaken, want daar is tot nu toe weinig van terechtgekomen, aldus de minister van jeugd en gezin.

Rouvoet is er van overtuigd dat ‘ons verhaal uit 2007 met aandacht voor sociale samenhang, het aanpakken van overlast, misstanden en hufterigheid’ nog altijd bij de bevolking in de smaak valt. Dat geloof ik graag. Wie zal beweren dat hij minder sociale samenhang en meer misstanden wil? Het probleem met dit kabinet is volgens mij ook niet dat het zich niet laat betrappen op sympathieke gedachten en goede bedoelingen.

Zou het zo zijn dat het kabinet zijn beloften niet kàn waarmaken, omdat het zich onmogelijke doelen heeft gesteld? Neem nu de wijkenaanpak. Minister Van der Laan – hij begrijpt de dingen – spreekt gelukkig niet langer in Oost-Duits aandoende axioma’s over ‘kracht- en prachtwijken’. Toch blijft het naar mijn smaak een onmogelijk concept. Slechte wijken zijn er altijd geweest en zullen er altijd blijven. Hoe vervelend ook wellicht. Nieuwe stenen maken daar niet het paradijs van. Nu laat het kabinet zich afrekenen op het uitblijven daarvan.

Moet het kabinet dan niets doen? Integendeel. Het kabinet moet de overheid ook in slechte buurten laten doen wat hij altijd doet: zijn geweldsmonopolie handhaven, veiligheid afdwingen, en de kinderen naar school en aan werk helpen, desnoods onder dwang. Zodat wie een slechte wijk wordt geboren daar niet noodzakelijkerwijs zijn hele leven hoeft te blijven wonen.

Wellicht is dit zo vanzelfsprekend dat we het over het hoofd zien, en allerlei ingewikkelde plannen voor ‘sociale samenhang’ maken? Dat schijnt in de praktijk neer te komen op een buurtbarbecue, hetgeen me nu juist typisch geen overheidstaak lijkt. Ondertussen komt het kabinet er mee weg te bezuinigen op politie, justitie en onderwijs.

Waarheen, waarvoor? In de periode die rest kan het kabinet zich beter concentreren op het waarmaken van de kerntaken van de overheid: veiligheid en onderwijs. Dat klinkt wellicht niet heel ronkend, maar is wel hard nodig. En als er dan toch nog een tot de verbeelding sprekende klus moet worden geklaard, zet dan in op de omschakeling naar duurzame energie. Dat is een typisch collective action problem, waarbij de overheid de doorslag moet geven. En Nederland naar verluid de boot aan alle kanten mist.

{ 0 reacties… add one now }

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: