Wetgeving bevelen kun je leren!

door GB op 06/03/2012

in Haagse vierkante kilometer, Rechtspraak

Post image for Wetgeving bevelen kun je leren!

Over wetgevingsbevelen is veel te doen in het Nederlandse staatsrecht. De Hoge Raad doet er uitermate moeilijk over en daar zijn staatsrechtsgeleerden dan weer druk mee. Een enkele onrendabele probeert er zelfs een proefschrift uit te melken. Maar wat blijkt? De Afdeling geeft die dingen gewoon op een willekeurige schrikkeldag.

Het gaat om procedure tegen een bestemmingsplan van de Gemeente Dronten. Daarin was voorzien in een evenemententerrein, zonder planregels over het aantal evenementendagen, met maximaal aantal bezoekers, het soort evenementen of voorschriften ten aanzien van het ten gehore brengen van muziek en de mate van versterking daarvan. Bepaald relevante aspecten in het evenementenbeleid. Dat vindt de Afdeling ook, want ze overweegt dat ‘het op de weg van de planwetgever ligt’ om hier voorschriften voor op te stellen. Op deze wijze zijn de uitgangspunten van het relevante MER onvoldoende gewaarborgd. De Afdeling denkt ook nog even mee met de oplossing: ‘Deze discrepantie tussen het gemaakte MER en de ruimtelijke ontwikkelingen die het plan mogelijk maakt kunnen worden opgeheven door alsnog daartoe strekkende bepalingen in de planregels op te nemen.’ Het alternatief is intrekking van het hele bestemmingsplan.

In het kader van de finale geschilbeslechting wil de Afdeling ook nog enige druk zetten, zodat het, recht doende in naam der Koningin, de raad van de gemeente Dronten in het dictum onder andere opdraagt om binnen 16 weken

alsnog planregels vast te stellen die het gebruik van het nieuwe evenemententerrein beperken overeenkomstig de uitgangspunten die aan het MER en de Aanvulling MER ten grondslag zijn gelegd en dit nieuwe besluit op de wettelijk voorgeschreven wijze bekend te maken;

danwel het besluit tot vaststelling van het bestemmingsplan in te trekken. De Afdeling wil graag op de hoogte gesteld worden van het resultaat omdat dit een zogenaamde bestuurlijke lus is. Het betreft een tussenuitspraak. In de einduitspraak zal bezien worden of alles goed is gekomen en wie er nog moet dokken.

Nu wil ik wel toegeven dat de planregels bij bestemmingsplannen niet in het hart van de definitie van een algemeen verbindend voorschrift liggen, materiële wetgeving is het desalniettemin. En die wordt hier door de rechter aan zelfstandig democratisch gelegitimeerd orgaan geboden. Dat geldt ook voor de optie van de intrekking van het besluit tot vaststelling van het relevante bestemmingsplan. Ook daar zijn planregels mee gemoeid. Intrekken van wetgeving is ook wetgeving, zoals de Hoge Raad in zijn uitspraak over het Friese faunabeheer ons heeft ingepeperd.

Wetgeving bevelen kun je dus leren. Van de Afdeling, om precies te zijn.

{ 1 reageer… read it below or add one }

1 Super De Boer 06/03/2012 om 14:23

Bevel of niet, discutabel of niet, ik vind het prima die bestuurlijke lus. Het alternatief is dat je bestemmingsplan wordt afgeschoten en dan ben je verder van huis.

Liever dit soort duidelijke opdrachten van de rechter, dan wat ik kortgeleden nog meemaakte: een meervoudige belastingkamer van het Gerechtshof ’s Hertogenbosch, die vanaf minuut 1 van de zitting inzake het hoger beroep van een veehouder tegen een legesaanslag (opgelegd n.a.v. een bestemmingsplan op aanvraag) op de mediationtoer gaat. Niets tegen mediation hoor, maar in belastingzaken lijkt het mij een ietwat vreemde Pavlovreactie. 😕

Voor degenen die benieuwd zijn hoe het afliep: na 3 zittingsuren en evenveel schorsingen, waarbij de gemeente expliciet de opdracht meekreeg een ‘gebaar’ te maken en daarbij NIET naar de regels te kijken (i.c. de Legesverordening), liep de desbetreffende veehouder naar buiten met een ‘coulancekorting’ van 20% op het totaalbedrag. Het zij hem gegund. Maar toch. Die korting wordt ergens betaald.

Reactie achterlaten

{ 1 trackback }

Vorige post:

Volgende post: