Wijsheid op afstand van Brussel

door SV op 24/09/2009

in Haagse vierkante kilometer

Door de verwikkelingen in de dagelijkse soap ‘de Tweede Kamer’, ziet men de senatoren in de Eerste Kamer gemakkelijk over het hoofd. De Eerste Kamer lijkt de lange-termijn visie te hebben die in de Tweede Kamer soms ontbreekt, mogelijk doordat zij niet rechtstreeks wordt gekozen. Een mooi voorbeeld van de lange-termijnvisie is dat de Eerste Kamer vanaf het begin van dit politieke seizoen zelfstandig voorstellen voor richtlijnen en verordeningen van de Europese Commissie is gaan bestuderen, om deze te toetsen op rechtmatigheid, uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid.

In een uiterst leesbaar rapport van prof. Kummeling concludeert deze dat het zelfstandig bestuderen van geselecteerde Europese voorstellen uitstekend past bij de rol die de Eerste Kamer is gaan spelen: het inbrengen van wat gezond verstand, in aanvulling op de Tweede Kamer. Het zou niet passen bij de aanvullende rol van de Eerste Kamer om alle Europese voorstellen te analyseren, terwijl wachten totdat de regering een standpunt heeft ingenomen de invloed van het gezond verstand in belangrijke mate zou ondergraven.

Iedere euroscepticus zal aanvoeren dat de invloed op Europese wetgeving van het parlement, en al helemaal die van de Eerste Kamer, uiterst beperkt is. Kort gezegd kunnen parlementariers reageren op voorstellen van de Europese Commissie en de regering aan de tand voelen over besluiten waarvoor toestemming van het Nederlandse parlement vereist is. De Eerste en Tweede Kamer kunnen dus (een beetje) invloed uitoefenen, maar hebben geen macht.

Dat gaat niet veranderen door de nieuwe werkwijze, noch door het Verdrag van Lissabon. Wat wel verandert, is dat de Eerste Kamer wetsvoorstellen die de Europese Commissie aan haar voorlegt, nu heeft bestudeerd voordat het voorstel in de Raad van Ministers wordt besproken. Aldus kan het de desbetreffende minister worden geïnstrueerd vóórdat deze afreist naar Brussel en daar zijn of haar handtekening zet. Dit kan de trend doorbreken dat ministers Europees beleid kan presenteren als een gegeven, waaraan nu eenmaal niets meer te doen is (zelfs als niet zo is, zie de fraaie Keuringsdienst van Waarde docu over rauwmelkse kazen).

Hiernaast zal bestudering van Europese wetsvoorstellen in ieder geval leiden tot meer discussie en meer kennis van ‘Europa’. Kennis is macht. Een mogelijk bijgevolg is dat een groter aantal Nederlanders spitsroeden zal lopen bij de toelatingsconcours voor banen bij de Europese Commissie – en daarmee tot een grotere informele invloed van Nederland. En wie weet leidt meer discussie over Europa tot meer acceptatie.

{ 1 reageer… read it below or add one }

1 GB 24/09/2009 om 15:10

Uit het rapport: 'Een wijziging van het Unieverdrag kan de nationale staatsrechtelijke verhoudingen niet wijzigen. Dat kan alleen als het desbetreffende verdrag onder toepassing van art.
91, derde lid, GW expliciet met twee derden meerderheid wordt goedgekeurd door de beide kamers der Staten-Generaal.' Ik weet niet zeker of dit helemaal juist is.

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: