Zelfreflectie

door PWdH op 11/03/2009

in Uncategorized

Altijd weer spannend wat er gebeurt als een institutie zichzelf analyseert. In elk geval roemt de stuurgroep parlementaire zelfreflectie alvast het feit dat de Tweede Kamer zichzelf analyseert, want alleen in het Verenigd Koninkrijk en Zweden doen ze dat ook.

Bij dit soort initiatieven word ik toch ook altijd – vergeef het me – enigszins sceptisch. De uitkomsten laten zich raden: minder spoeddebatten, de effecten van beleid onderzoeken, nieuwe leden beter inleiden, en als klap op de vuurpijl: nagaan of een wetsvoorstel ook uitvoerbaar is, dat schijnt nu een exclusieve taak van de Eerste Kamer te zijn.

Kamervoorzitter Verbeet maakt ons voor de gelegenheid nog deelgenoot van de geheimen van haar ambt: ‘De Tweede Kamer is zo sterk als de 150 leden zelf.’ Ongetwijfeld is dat zo, interessanter is de vraag hoe die 150 leden zich sterk kunnen maken. In dat verband wijs ik graag op reflectiepunt 5, waarin de bijna retorische vraag wordt opgeworpen of regeerakkoorden/coalitieakkoorden een probleem vormen vanuit het oogpunt van een dualistische verhouding tussen regering en parlement.

Per definitie, lijkt mij het enige juiste antwoord. Enerzijds, zo stelt de bundel, zijn regeerakkoorden ‘redelijk en wenselijk, de stabiliteit van het bestuur is er immers mee gediend’. Maar er zijn ook zorgen over de inbreuk die ‘al te dichtgetimmerde akkoorden maken’ op het dualisme. Een regeerakkoord mag daarom niet meer dan een momentopname zijn met volop ruimte voor uitwerking en aanpassing (p. 15-16). Stof tot denken geeft deze passage:

Er zouden niet automatisch een kabinetscrisis en daarna ontbinding van de
Kamer moeten plaatsvinden als er van het regeerakkoord wordt afgeweken. Dit
zou pas na een inhoudelijk debat en het stellen van de vertrouwensvraag
moeten geschieden.

Tenslotte hieronder nog een bescheiden bijdrage aan het proces van zelfreflectie. Let op: het mooiste komt pas na de kreet waaraan het fragment zijn beroemdheid ontleent. Ik stel voor dat we dit fragment voortaan ‘grote, ronde nul’ noemen.

{ 1 reageer… read it below or add one }

1 GB 11/03/2009 om 10:18

Je zou die coalitiegijzeling bij het inzetten van de vertrouwensvraag inderdaad minder moeten maken. Voorstel: de wachtgeldregeling wordt alleen toegepast wanneer verplicht wordt afgetreden, niet wanneer er onverplicht wordt afgetreden. De drang om te dreigen ‘dan stap ik op, en met mij, mijn collega’s’ lijkt me dan stukken minder!

Reactie achterlaten

Vorige post:

Volgende post: